historic

[hɪˈstɔrɪk]

adj.

1) сла́ўны або́ ва́жны ў гісто́рыі

2) гістары́чны

historic site — гістары́чная мясьці́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гістары́чны histórisch, geschíchtlich, Geschíchts-;

гістары́чная да́та histórisches Dátum;

факт гістары́чнага значэ́ння ein Fáktum von histórischer Trágweite

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падзе́я ж. Er¦éignis n -ses, -se; Begébenheit f -, -en, Begébnis n -ses, -se; Geschéhen n -s, -;

гістары́чная падзе́я ein histórisches Eréignis;

ва́жкія падзе́і schwérwiegende Eréignisse;

знамяна́льная падзе́я ein dénkwürdiges Eréignis;

суча́сная падзе́я éine Begébenheit aus der Gégenwart;

падзе́і з белару́скай гісто́рыі Eréignisse aus der belarússischen Geschíchte;

падзе́і дня Tágesgeschehen n;

бага́ты на падзе́і er¦éignisreich;

гэ́та было́ падзе́яй das war ein (gróßes) Eréignis

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)