графі́т м. мін.

1. Graphít m -(e)s, -e;

2. (y алоўку) Míne f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

graphite

[ˈgræfaɪt]

n.

графі́т -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

графі́тавы, графі́тны Graphít-; graphíthaltig (які ўтрымлівае графіт)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Míne III f -, -n (ало́ўкавы) графі́т; стры́жань (да шарыкавых аўтаручак)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)