го́днасць ж.

1. (маральныя якасці) Würde f -;

пачуццё ўла́снай го́днасці Sélbstbewusstsein n -s;

2. (прыдатнасць) разм. Táuglichkeit f -; Bráuchbarkeit f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ménschenwürde f - чалаве́чая го́днасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Eminénz f -, -en

1) перава́га, высо́кая го́днасць

2):

Éuer [Éure] ~ Ва́ша высокапраасвяшчэ́нства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абра́зіць beléidigen vt, verlétzen vt, kränken vt;

абра́зіць дзе́яннем юрыд. tätlich beléidigen, hándgreiflich wérden;

абра́зіць чыю-н. го́днасць j-s Stolz verlétzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wíederherstellen, wíeder hérstellen vt адбудо́ўваць; аднаўля́ць;

die Éhre ~ аднаві́ць сваю́ го́днасць [свой го́нар], рэабілітава́цца

2) аднаўля́ць, варо́чаць (здароўе), вы́лечыць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Qualität f -, -en я́касць, уласці́васць;

das Úmschlagen von Quantität in Qualität перахо́д ко́лькасці ў я́касць

2) я́касць, го́днасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wégwerfen*

1. vt выкі́дваць, адкі́дваць;

das Lében ~ ско́нчыць жыццё самагу́бствам; марнава́ць жыццё

2. ~, sich уніжа́цца, прыніжа́ць сваю го́днасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stolz m -es го́рдасць; го́днасць; ганарлі́васць;

j-s ~ béugen злама́ць чыю́-н. ганарлі́васць;

er sétzte séinen höchsten ~ daréin… ён асаблі́ва ганарыўся тым, што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vergében* I vt (D)

1) прадстаўля́ць, перадава́ць, аддава́ць, раздава́ць (што-н. каму-н.); размярко́ўваць (што-н.);

noch zu ~ яшчэ́ свабо́дны; разм. незаму́жняя

2) дарава́ць, праба́чыць

2.:

sich (D) [séinem Ánsehen] étwas ~ тра́ціць [губля́ць] сваю́ го́днасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

назнача́ць, назна́чыць разм.

1. (прызначыць) bestímmen vt, féstsetzen аддз. vt;

назнача́ць штраф éine Stráfe verhängen (каму-н. über A);

назнача́ць пасе́джанне éine Sítzung ánberaumen [ánsetzen];

назнача́ць вы́бары die Wáhlen áusschreiben*;

2. (надаць годнасць) ernénnen* vt, éinsetzen vt; berúfen* vt, benénnen* vt;

3. (прадпісаць) ánordnen vt;

назнача́ць ле́кі éine Arznéi verschréiben*; гл. тс. прызначаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)