гну́цца sich béugen, sich krümmen (пра каго-н.); sich bíegen* (пра што-н.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bow and scrape

быць зана́дта ве́тлівым, уго́длівым, гну́цца ў пакло́нах

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

verbíegen*

1. vt згіна́ць, выгіна́ць, тэх. дэфармава́ць

2. ~, sich караба́ціцца, гну́цца, скрыўля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

cringe

[krɪŋdʒ]

1.

v.i.

1) ку́рчыцца, гну́цца (ад стра́ху, бо́лю)

2) выдыга́ць, прыні́жана кла́няцца

2.

n.

ра́бскае прыніжэ́ньне, выдыга́ньне, нізкапакло́нства

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

crouch

[kraʊtʃ]

1.

v.i.

1) прысяда́ць, прыпада́ць (да зямлі́)

2) гну́цца (рабале́пна, прыні́жана), сагну́цца; ку́рчыцца (ад хо́ладу ці стра́ху)

2.

v.t.

ні́зка гну́ць (сьпі́ну), схіля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

flex

[fleks]

1.

v.t.

1) згіна́ць, гнуць

2) сьціска́ць

to flex one’s muscle — напру́жваць і расслабля́ць му́скулы

2.

v.i.

гну́цца, згіна́цца

3.

n.

гну́ткасьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

béugen

1. vt

1) згіна́ць, нахіля́ць;

die Knie ~ схіля́ць кале́ні, станаві́цца на кале́ні

2) грам. скланя́ць

3) прыгнята́ць; паруша́ць; злама́ць;

j-s Stolz ~ злама́ць чый-н. го́нар

2. ~, sich

1) гну́цца

2) (vor D) схіля́цца (перад кім-н.)

3) (unter A) падпарадко́ўвацца (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bíegen*

1. vt гнуць, нагіна́ць, згіна́ць

2. vi (s) зваро́чваць, паваро́чваць (напр., за рог дома);

◊

es mag ~ óder bréchen* што б там ні было́, чаго́ б яно́ ні каштава́ла

3. ~, sich гну́цца, згіна́цца;

sich vor Láchen ~ ку́рчыцца ад сме́ху;

sich ~ und schmíegen падла́джвацца; пакара́цца, скара́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

лама́цца

1. (распадацца) zerbréchen* vi (s), bréchen* vi (s), in Stücke géhen*;

2. (пра голас) bréchen* vi (s);

у яго́ лама́ецца го́лас er ist im Stímmbruch [Stímmwechsel];

3. (гнуцца) sich bíegen*; перан. voll gestópft [voll gepfrópft (разм.)] sein (пра шафы, куфры); bréchend [zum Bérsten] voll sein (ад чаго-н. mit D); strótzen vi (ад чаго-н. von, vor D);

стол лама́ўся ад страў der Tisch bog sich únter der Last der Spéisen;

4. (ісці напралом) stürmen vt; mit Gewált éinzudringen súchen;

◊

лама́цца ў адчы́неныя дзве́ры óffene Türen éinrennen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)