вуго́льнік м.

1. тэх. (інструмент) Zéichenwinkel m -s, -, Dréieck n -(e)s, -e;

2. (металічная накладка) Wínkeleisen n -s, -, Wínkelblech n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Géhren m -s, - тэх. трохвуго́льнік, клін; вуго́льнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wínkelmaß n -es, -e (на)вуго́льнік, ві́нкель

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wínkel m -s, -

1) ву́гал;

ein réchter [spítzer, stúmpfer] ~ прамы́ [во́стры, тупы́] ву́гал;

im réchten ~ пад прамы́м вугло́м

2) тэх. вуго́льнік, кранштэ́йн

3) кут (у пакоі)

4) куто́к (мясцовасць);

in állen ~n паўсю́дна, на ўсі́х вугла́х

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)