ве́та н. юрыд. Veto [´ve:-] n -s, -s; Éinspruch m -(e)s, -sprüche; Verbót n -(e)s, -e;

пра́ва ве́та Vétorecht n -(e)s; Éinspruchsrecht n;

накла́сці ве́та (sein) Véto éinlegen; Éinspruch erhében*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Veto ['ve:-] n -s, -s ве́та, забаро́на;

sein ~ gégen etw. (A) éinlegen накла́сці ве́та на што-н.;

sein ~ zurückziehen* зняць ве́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)