арбітра́ж м.

1. (пастанова) Schíedsspruch m -(e)s, -sprüche;

2. (суд) Schíedsgericht n -(e)s, -e; Arbitráge [-ʒə] f -, -n;

валю́тны арбітра́ж Devisenarbitrage [-´vi:-] f -;

працэ́нтны арбітра́ж Zínsarbitrage f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schlíchtungswesen n -s арбітра́ж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

arbitrage

[ˈɑ:rbɪtrɑ:ʒ]

n.

арбітра́ж -у m. (на бі́ржы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Arbitráge [-ʒə] f -, -n

1) юрыд арбітра́ж; траце́йскі суд

2) камерц. арбітра́ж

3) (пры́кладная) ацэ́нка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vertrágsgericht n -(e)s, -e арбітра́ж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schíedsgericht n -(e)s, -e траце́йскі суд, арбітра́ж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

arbitrament

[,ɑ:rˈbɪtrəmənt]

n.

1) арбітра́жная пастано́ва

2) арбітра́ж -у m. (пра́ва судзі́ць, рабі́ць пастано́вы)

3) арбітра́цыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)