апаі́ць

1. (напаіць празмерна) zu stark tränken, zu viel zu trínken geben*;

2. (чым-н хмяльным) betrúnken máchen;

3. (атруціць) vergíften vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

апо́йваць гл. апаіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)