адпа́сці

1. (адваліцца) (áb)fállen* vi (s), lósgehen* vi (s);

2. (страціць сілу, сэнс) wégfallen* vi (s); fórtfallen* vi (s), entfállen* vi (s); gégenstandslos wérden;

пыта́нне адпа́ла die Fráge ist gégenstandslos gewórden;

у мяне́ адпа́ла ахво́та die Lust ist mir vergángen, ich habe die Lust verlóren;

3. (адлучыцца) ábfallen* vi (s); áusscheiden* vi (s); sich lóslösen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адпада́ць гл. адпасці

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ábtrünnig a верало́мны; здра́дніцкі;

~ wérden здра́дзіць; адпа́сці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)