аблі́чваць, аблічы́ць übervrteilen vt; prllen vt;

мяне́ аблічы́лі на два е́ўра ich bin um zwei uro geprllt wrden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аблічы́ць гл. аблічваць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

übervrteilen vt аблі́чваць; абва́жваць; абме́рваць; падма́нваць, ашу́кваць; абдзяля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kride f -, -n мел, крэ́йда;

bei j-m in der ~ sthen* [stcken] завінава́ціцца [залажы́цца] каму́-н.;

mit dppelter ~ (n)schriben* аблі́чваць, склада́ць рабаўні́цкі раху́нак; ве́сці двайну́ю бухгалтэ́рыю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

prllen vt

1) уда́рыць, вы́цяць;

sich (D) den Fuß ~ уда́рыць [вы́цяць] сабе́ нагу́

2) падма́нваць, ашу́кваць

3) (um A) аблі́чваць (на што-н., на колькі-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)