Verbum

vergúcken, sich

1) памыля́цца (гледзячы на што-н.);

du hast dich wahrschéinlich vergúckt табе́, му́сіць, то́лькі здало́ся

2) (in A) разм. загля́двацца (на каго-н.); закаха́цца (у каго-н.)

vorübergehen* vi (s) (an D)

1) прахо́дзіць мі́ма (каго-н., чаго-н.);

j-n, etw. ~ lássen* прапусці́ць каго́-н., што-н.

2) міна́ць, прахо́дзіць;

etw. ~ lássen* перачака́ць што-н.

wéttern

1. vimp:

es wéttert гром грымі́ць, бушу́е непаго́да

2. vi (auf, gegen, über a) вірава́ць, шуме́ць (з-за каго н., з-за чаго-н.); крыча́ць (на каго-н.)

zúschießen*

1. vi (s) (auf A) кі́нуцца (стрымгалоў) (да каго-н.,чаго-н.)

2. vt дабаўля́ць (грошы); прыбаўля́ць;

j-m éinen wütenden Blick ~ кі́нуць на каго́-н. лю́ты по́зірк

Éhrendenkmal n -s, -mäler і -e по́мнік (у гонар каго-н., чаго-н.)

Éhrfurcht f - глыбо́кая пава́га, вялі́кая паша́на [пава́га] (vor D – да каго-н., чаго-н.)

éinstehlen*

~, sich ~ пракрада́цца;

in j-s Vertráuen ~ уце́рціся ў даве́р’е (да каго-н.)

klágbar a які́ падляга́е абска́рджанню;

~ wérden (gegen A) падава́ць ска́ргу (на каго-н.)

Kontributión f -, -en кантрыбу́цыя;

j-m éine ~ áuferlegen накла́сці кантрыбу́цыю на каго́-н.

entwíschen vi (s) (D) уцяка́ць, уцячы́;

j-n ~ lássen* упусці́ць, вы́пусціць каго́-н.