Verbum

vergúcken, sich

1) памыля́цца (гледзячы на што-н.);

du hast dich wahrschéinlich vergúckt табе́, му́сіць, то́лькі здало́ся

2) (in A) разм. загля́двацца (на каго-н.); закаха́цца (у каго-н.)

vorübergehen* vi (s) (an D)

1) прахо́дзіць мі́ма (каго-н., чаго-н.);

j-n, etw. ~ lássen* прапусці́ць каго́-н., што-н.

2) міна́ць, прахо́дзіць;

etw. ~ lássen* перачака́ць што-н.

wéttern

1. vimp:

es wéttert гром грымі́ць, бушу́е непаго́да

2. vi (auf, gegen, über a) вірава́ць, шуме́ць (з-за каго н., з-за чаго-н.); крыча́ць (на каго-н.)

zúschießen*

1. vi (s) (auf A) кі́нуцца (стрымгалоў) (да каго-н.,чаго-н.)

2. vt дабаўля́ць (грошы); прыбаўля́ць;

j-m éinen wütenden Blick ~ кі́нуць на каго́-н. лю́ты по́зірк

Abgötteréi f - ідалапакло́нніцтва ідалапакло́нства;

mit j-m ~ tréiben* абажа́ць, го́рача любі́ць (каго-н.)

Ägíde f - перан. эгі́да;

únter der ~ von j-m пад эгі́дай каго́-н.

bedáuern vt шкадава́ць (каго-н., што-н.);

es ist zu ~, dass… шкада́, што…

Befréiung f - вызвале́нне, пазба́ўленне, звальне́нне (von D – ад каго-н., ад чаго-н.)

béispringen* vi (s) (D) дапамага́ць, спяша́ць на дапамо́гу (каму-н.); выруча́ць (каго-н.)

beláchen vt высме́йваць (каго-н., што-н.), насміха́цца (над кім-н., чым-н.)