Verbum

mítsprechen* vi

1) гавары́ць [вымаўля́ць уго́лас] ра́зам з кім-н.

2) (über A) удзе́льнічаць у абмеркава́нні (чаго-н.)

Präsénzstärke f -

1) ко́лькасць прысу́тных у да́ны мо́мант

2) вайск. наяўны склад

3) наяўнасць (чаго-н.)

Requisitión f -, -en

1) рэквізі́цыя; запатрабава́нне, сыска́нне (чаго-н.)

2) прашэ́нне; юрыд. зваро́т за дапамо́гай; за́пыт

resigníeren vi (auf A) адмаўля́цца (ад чаго-н.); прыміры́цца (з чым-н.); расчарава́цца (у чым-н.)

táugen vi (zu D) быць прыда́тным (да чаго-н.);

das taugt nichts гэ́та нічо́га не ва́рта

úmhängen II vt (mit D) абве́шваць (што-н. чым-н.), ве́шаць (вакол чаго-н. што-н.)

úmhören, sich (nach D) разм. прыслухо́ўвацца (да чаго-н., што кажуць навокал), распы́тваць (пра што-н.)

umláufen* II vt а(б)бяга́ць (каго-н., што-н.), бе́гаць (вакол каго-н., чаго-н.)

umlégen II vt (mit D) абкла́дваць (што-н. чым-н.); кла́сці (вакол чаго-н. што-н.)

umstéhen* vt стая́ць (вакол каго-н., чаго-н.); а(б)кружа́ць, атача́ць (каго-н., што-н.)