Verbum

éingewöhnen

1. vt прывуча́ць

2. ~, sich (in a) прывыка́ць (да чаго-н.); звыка́цца, асво́йвацца (з чым-н.); акліматызава́цца

éinweihen vt

1) (урачы́ста) адкрыва́ць; асвяча́ць

2) дзялі́цца (з кім-н., чым-н.), адкрыва́ць (каму-н. што-н.)

konferíeren vi

1) право́дзіць канферэ́нцыю

2) (über A) ра́іцца, право́дзіць нара́ду (па чым-н.)

3) тэатр. ве́сці канфера́нс

Kópfschmerz m -es, -en галаўны́ боль;

◊

sich (D) über etw. (A) ~en máchen мо́цна непако́іцца аб чым-н.

fórtleben vi праця́гваць жыць, увасабля́цца (у чым-н.);

sein Náme wird durch die Jahrhúnderte ~ яго́ імя́ перажыве́ стаго́ддзі

behárren vi (h, s)

1) насто́йваць (auf A, bei D – на чым-н.)

2) не мяня́цца; трыма́цца свайго́

Bekúndung f -, -en

1) паведамле́нне (аб чым-н.), паказа́нне (у судзе)

2) выяўле́нне, праяўле́нне (сімпатыі, зацікаўленасці і г.д.)

Bestímmtheit f -, -en

1) пэўнасць

2) рашу́часць

3) упэўненасць, дакла́днасць;

etw. mit ~ wíssen* быць упэўненым у чым-н.

bevórzugen vt аддава́ць перава́гу (каму-н., чаму-н., D – над кім-н, над чым-н.); лічы́ць за ле́пшае

operíeren

1. vt аперы́раваць (каго-н.), рабі́ць апера́цыю (каму-н.)

2. vi дзе́йнічаць, аперы́раваць (чым-н. – mit D)