Verbum

Ábneigung f -, -en (gegen A) непрыхі́льнасць, антыпа́тыя (да каго-н., чаго-н.)

ábsondern

1. vt адасабля́ць; вылуча́ць

2. ~, sich (von D) цура́цца (каго-н.)

ábtrotzen vt (etw. j-m) дабіва́цца, вы́рваць (што-н. у каго-н.)

ábzapfen vt сцэ́джваць, адцэ́джваць;

j-n ~ разм. выманта́чваць гро́шы ў каго́-н.

ánbiedern, sich (bei D) разм. прыма́звацца, ле́зці ў сябры́ (да каго-н.)

ángucken vt разм. глядзе́ць, вы́трашчыць во́чы (на каго-н., на што-н.)

ánnähern

1. vt набліжа́ць

2. ~, sich набліжа́цца (да каго-н., чаго-н.)

ánschauen vt глядзе́ць (на каго-н., на што-н.); разгляда́ць (што-н.)

ánscheißen* vt груб.

1) абдуры́ць, ашука́ць

2) накрыча́ць, нараўці́ (на каго-н.)

ánschwärzen vt

1) чарні́ць

2) разм. абгаво́рваць, узво́дзіць паклёп (на каго-н.)