Verbum

насто́йлівы ж. behárrlich; hártnäckig; éigensinnig (упарты); náchdrücklich, dríngend, ínständig (пра просьбу і г. д.);

насто́йліва право́дзіць што-н. etw. mit Náchdruck betréten*

кане́чне

1. пабочн. сл. gewíss, natürlich; sélbstverständlich;

2. часц. natürlich; und ob;

кане́чне, што за пыта́нне! das ist doch klar!, kéine Fráge!

пару́шыць

1. (перашкодзіць; перапыніць) stören vt, unterbréchen* vt;

2. (не захаваць чаго-н., пераступіць што-н.) verlétzen vt, bréchen* vt, übertréten* vt

гуж м. (частка збруі) Kúmmetriemen m -s, -;

◊

узя́ўся за гуж – не кажы́, што не дуж wer A sagt, muss auch B ságen

даклада́ць

1. (зрабіць даклад, паведаміць) beríchten vt, vi (пра што-н über A), vórtragen* vt;

2. разм. (дадаць) hinzúfügen vt, dazúlegen vt

брані́раваць (замацаваць што-н. за кім-н.) reservíeren [-´vi:r-] vt, búchen vt, síchern vt;

брані́раваць ме́сца ў самалёце éinen Platz im Flúgzeug búchen

змо́га ж. разм.

1.:

што ёсць змо́гі aus Léibeskräften;

2. (стомленасць) Müdigkeit f -, Erschöpfung f -, Entkräftung f -;

да змо́гі bis zur Erschöpfung

імітава́ць

1. (пераймаць каго-н., што-н.) imitíeren vt, náchah men vt;

2. (рабіць імітацыі) náchbilden vt, imitíeren vt, náchma chen vt

абмяні́ць, абмяня́ць

1. (áus)táuschen vt, éintauschen vt (на што-н. gégen A); úmtauschen vt; wéchseln vt;

2. (пераблытаць) (zúfällig) vertáuschen vt

мармыта́ць разм. (невыразна гаварыць) brúmmen vt, vi;

мармыта́ць што-н. сабе́ пад нос разм. etw. in den Bart brúmmen, vor sich hínbrummen