Verbum

únterstellen I

1. vt падстаўля́ць

2. ~, sich станавіцца (пад што-н.); хава́цца (пад чым-н.) (ад дажджу)

únwillig

1. a нез(a)даво́лены;

über etw. (A) ~ sein быць незадаво́леным чым-н.

2. adv неахво́тна

ǘberstülpen vt накі́нуць (што-н.); (über a) накры́ць (чым-н. што-н.);

den Hut ~ насу́нуць (нядба́йна) капялю́ш

überzéugen

1. vt (von D) перако́нваць (каго-н. у чым-н.)

2. ~, sich перако́нвацца überzéugend

a перакана́ўчы

veránlassen vt

1) заахво́чваць, дава́ць падста́ву, прымуша́ць

2) распараджа́цца (чым-н.);

álles Nótwendige ~ распарадзі́цца аб усі́м неабхо́дным

vernáchlässigen vt

1) грэ́баваць, пагарджа́ць (чым-н.), не звярта́ць ува́гі; не зважа́ць

2) занядба́ць, закі́нуць (напр., вучобу)

verständigen

1. vt паведамля́ць (über A, von D – аб чым-н)

2. ~, sich

1) дамаўля́цца

2) вытлума́чвацца

zerstréut a

1) раскі́даны (über A – па чым-н.)

2) рассе́яны, няўва́жлівы

3) фіз. рассе́яны (пра святло)