fall
[fɔl]
1.
v.i., fell, fallen, -ing
1) па́даць; сы́пацца, асыпа́цца; апада́ць (пра лісты́)
2) па́даць (пра валасы́), апушча́цца, апуска́цца, па́даць (мара́льна)
3) гі́нуць, быць забі́тым (у бі́тве)
4) па́даць, здава́цца
The fort fell to the enemy — Форт зда́ўся во́рагу
5) упада́ць у стан
to fall asleep — засну́ць
to fall in love — закаха́цца
6) настава́ць, надыхо́дзіць, пачына́цца
when night fell — калі наста́ла ноч
7) прыпада́ць, выпада́ць
Christmas fell on Sunday this year — Сёлета Каля́ды прыпада́юць на нядзе́лю
8) зьніжа́цца
prices fall — цэ́ны па́даюць
9) дзялі́цца
The story fell into five parts — апавяда́ньне дзе́ліцца на пяць ча́стак
10) упада́ць (пра раку́)
2.
n.
1) упа́дак -ку m. (і мара́льны)
2) падзе́ньне n.
3) зьніжэ́ньне n. (цэ́наў, ці́ску)
4) пака́тасьць f., спад -у m.
5) вадаспа́д -у m.
6) во́сень f.
3.
adj.
во́сенскі
•
- fall across
- fall among
- fall apart
- fall behind
- fall due
- fall heir to
- fall in
- fall off
- fall on
- fall out
- fall short of
- fall through
- fall under
- fall upon
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
stéllen
1. vt
1) ста́віць (што-н. куды-н.)
2) ста́віць, устана́ўліваць;
die Uhr ~ ста́віць гадзі́ннік
3) падава́ць; прыво́дзіць; прадстаўля́ць;
zur Verfügung ~ дава́ць [прадстаўля́ць] у распараджэ́нне;
in Áussucht ~ абнадзе́йваць
4) ста́віць, выстаўля́ць;
éine Fráge ~ зада́ць [паста́віць] пыта́нне;
ein Gesúch ~ пада́ць зая́ву
5) ста́віць, падвярга́ць;
in Fráge ~ ста́віць пад пыта́нне;
etw. in Zwéifel ~ ста́віць што-н. пад сумне́нне
2. ~, sich
1) стаць, станаві́цца;
sich auf éigene Füße ~ стаць на но́гі [самасто́йным]
2) устанаві́цца (пра цэны)
3) з’яві́цца (па выкліку);
sich dem Gerícht ~ з’яві́цца ў суд
4) (zu D) адно́сіцца, ста́віцца (да чаго-н.);
wie stellst du dich dazú? як ты да гэ́тага адно́сішся [ста́вішся]?
5) прыкі́двацца, прытвара́цца (хворым, дурным і г.д.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)