Verbum

nácheilen vi (s) (D) спяша́цца, бе́гчы, імча́цца (за кім-н.); гна́цца (за кім-н., за чым-н.)

náchhelfen* vi (D, j-m bei D, in D) дапамага́ць, садзе́йнічаць, спрыя́ць (каму-н. у чым-н.)

náchstürzen vi (s) (D)

1) кі́дацца наўздаго́н (за кім-н.)

2) ру́хнуць, абвалі́цца ўсле́д (за чым-н.)

Óberbefehl m -(e)s вайск. гало́ўнае кама́ндаванне;

den ~ führen [háben] (über A) кама́ндаваць, распараджа́цца (кім-н., чым-н.)

öden

1. vt (mit D) наганя́ць нуду́ (на каго-н. чым-н.)

2. ~, sich ну́дзіцца, сумава́ць, марко́ціцца

Pátenschaft f - шэ́фства (über A – над кім-н.);

die ~ über etw. áusüben узя́ць шэ́фства над чым-н.

schmáusen

1. vi сма́чна е́сці, дагаджа́ць стра́ўніку

2. vt е́сці (што-н.) з асало́дай; ла́савацца (чым-н.)

umspánnen II vt (mit D)

1) абця́гваць (што-н., чым-н.)

2) а(б)хо́пліваць; сціска́ць, абціска́ць

únbeteiligt (bei D) які́ не ма́е дачыне́ння (да чаго-н.), які́ не ўдзе́льнічае (у чым-н.), нейтра́льны

unterschréiben* vt падпі́сваць (што-н.), падпі́свацца (пад чым-н.);

das möchte ich nicht ~ гэ́тага я не ўхваля́ю