Verbum

záppeln vi

1) трапята́цца, бі́цца, бо́ўтацца

2) круці́цца (на месцы);

◊

vor Úngeduld ~ дрыжа́ць ад нецярпе́ння;

j-n ~ lássen* прыму́сіць каго́-н. чака́ць сябе́, стамі́ць [змары́ць] каго́-н. чака́ннем

drängeln vt, vi

1) напіра́ць

2) насто́йліва патрабава́ць

3) падганя́ць (каго-н.)

éinstehen vi (s) (für A) адка́зваць, руча́цца (за каго-н., што-н.)

Vernáchlässigung f -, -en знява́га, знява́жлівае ста́ўленне (G – да каго-н.,чаго-н.)

Vernéhmung f -, -en до́пыт; апыта́нне;

j-n der ~ unterzíehen* дапыта́ць каго́-н.

verschóssen I:

in j-n ~ sein разм. быць закаха́ным у каго́-н.

versíegeln vt запяча́тваць, апяча́тваць;

j-m den Mund [die Líppen] ~ заста́віць маўча́ць каго́-н.

Vórhaltung f -, -en папро́к, вымо́ва;

j-m ~en máchen папрака́ць каго́-н.

vórknöpfen vt:

sich (D) (j-n) ~ разм. прапясо́чыць, адчыта́ць, прабра́ць каго́-н.

wálken vt тэкст. валя́ць, мяць, камячы́ць;

j-n ~ разм. адлупцава́ць каго́-н.