Verbum

záppeln vi

1) трапята́цца, бі́цца, бо́ўтацца

2) круці́цца (на месцы);

◊

vor Úngeduld ~ дрыжа́ць ад нецярпе́ння;

j-n ~ lássen* прыму́сіць каго́-н. чака́ць сябе́, стамі́ць [змары́ць] каго́-н. чака́ннем

drängeln vt, vi

1) напіра́ць

2) насто́йліва патрабава́ць

3) падганя́ць (каго-н.)

éinstehen vi (s) (für A) адка́зваць, руча́цца (за каго-н., што-н.)

Írre II:

j-n in die ~ führen збіць каго́-н. з даро́гі [тро́пу, панталы́ку]

fórtweisen* vt адпра́віць (каго-н.), адмо́віць (каму-н.) (у рэ́зкай фо́рме), вы́гнаць

bedrängen vt прыгнята́ць, рабі́ць уці́ск (на каго-н.);

mit Bítten ~ надаку́чваць про́сьбамі

beglótzen vt разм. вы́лупіць во́чы; глядзе́ць [пазіра́ць] (на каго-н., на што-н.)

belächeln vt усміха́цца (у адказ на што-н.); пасме́йвацца (з каго-н.)

benéhmen*, sich II паво́дзіць сябе́ (gegen A – у адносінах да каго-н.)

beschícken vt

1) пасыла́ць (куды-н.)

2) выкліка́ць да сябе́ (каго-н.)