Verbum

designate

v.t.

1) прызнача́ць (на паса́ду)

2) абазнача́ць, пака́зваць на што

3) называ́ць каго́

to be designated — быць назва́ным

adj.

прызна́чаны, вы́браны

cajole

v.t.

1) ла́шчыцца, лісьлі́віць

2) задо́брываць, зьмякча́ць

to cajole someone into doing something — падгавары́ць каго́ зрабі́ць што

v.i.

паддо́брывацца, падла́шчвацца, падлі́звацца

get in

а) захо́дзіць, сяда́ць (у а́ўта); прыбы́ць куды́

б) уклада́ць у што

в) зво́зіць (се́на, збо́жжа)

г) увайсьці́ (у сябро́ўства, у ву́зкія ко́лы)

allege

v.t.

1) цьве́рдзіць, сьцьвярджа́ць

2) сьцьвярджа́ць бяз до́вадаў

3) спасыла́цца на што (як прычы́ну, до́вад або́ адгаво́рку)

to allege illness — спасыла́цца на хваро́бу

apparent

adj.

1) я́ўны, відаво́чны, бясспрэ́чны; зразуме́лы

it is apparent that — Відаво́чна, што

2) ба́чны, прыкме́тны

to become apparent — станаві́цца ба́чным

3) уя́ўны, несапра́ўдны

replace

v.t.

1) замяня́ць каго́-што кім-чым або́ ста́віць каго́ на чыё-н. ме́сца

2) ста́віць або́ кла́сьці наза́д або́ ізно́ў на ме́сца

reprove

v.t.

га́ніць, ганьбава́ць каго́, крыча́ць на каго́

to reprove the boy for teasing the cat — накрыча́ць на хлапца́ за то́е, што дра́жніць ката́