Verbum

designate

v.t.

1) прызнача́ць (на паса́ду)

2) абазнача́ць, пака́зваць на што

3) называ́ць каго́

to be designated — быць назва́ным

adj.

прызна́чаны, вы́браны

get in

а) захо́дзіць, сяда́ць (у а́ўта); прыбы́ць куды́

б) уклада́ць у што

в) зво́зіць (се́на, збо́жжа)

г) увайсьці́ (у сябро́ўства, у ву́зкія ко́лы)

grope

v.i.

1) ма́цаць, нама́цваць

2) шука́ць во́бмацкам, усьляпу́ю, наўздага́д; ісьці́ во́бмацкам

v.t.

нама́цваць што, знахо́дзіць даро́гу во́бмацкам

n.

ма́цаньне n.

initiate

v.t.

1) пачына́ць, распачына́ць, ініцыява́ць

2) урачы́ста прыма́ць у арганіза́цыю, адкрыва́ць таямні́цу

3) знаёміць, уво́дзіць каго́ ў што, утаямні́чваць

n.

новапрыня́ты

liable

adj.

1) падле́глы чаму́, схі́льны да чаго́

Glass is liable to break — Шкло лёгка б’е́цца

2) адка́зны за што

3) абавя́заны да чаго́

replace

v.t.

1) замяня́ць каго́-што кім-чым або́ ста́віць каго́ на чыё-н. ме́сца

2) ста́віць або́ кла́сьці наза́д або́ ізно́ў на ме́сца

reprove

v.t.

га́ніць, ганьбава́ць каго́, крыча́ць на каго́

to reprove the boy for teasing the cat — накрыча́ць на хлапца́ за то́е, што дра́жніць ката́