дзі́ва н.

1. (нешта незвычайнае) Wúnder n -s, -; Wúnderding n -(e)s, -e; Séltenheit f -, -en;

2. (здзіўленне) Verwúnderung f -, -en; Erstáunen n -s, -;

3. (дзіўна) у знач. вык, разм. mérkwürdig, erstáunlich;

◊

што за дзі́ва! das ist ein wáhres Wúnder!, das ist wúnderbar!;

няма́ нічо́га дзі́ўнага das ist gar nicht verwúnderlich;

не дзі́ва, што… (es ist) kein Wúnder, dass…;

дзі́ву дава́цца sich wúndern;

на дзі́ва áusgezeichnet, sehr gut;

◊

дзі́ва што! und ob!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)