Verbum

прывуча́ць, прывучы́ць ánlernen vt, ángewöhnen vt (каго-н. D, да чаго-н. A); j-m etw. ánerziehen*, j-m etw. béibringen*

прылі́чваць, прылічы́ць

1. (дадаць) (hin)zúrechnen vt, hinzúzählen vt;

2. (аднесці) zählen vt (да каго-н. zu D); éinbegreifen* vt (уключыць)

прыму́сіць zwíngen* vt, nötigen vt; Zwang ántun* (каго-н. D);

прыму́сіць да маўча́ння zum Schwéigen bríngen* [zwíngen*], das Wort verbíeten* (D)

папаце́ць schwítzen vi;

◊

над гэ́тым ва́рта папаце́ць das ist des Schwéiβes wert;

прыму́сіць каго-н. папаце́ць j-n (schön) bráten lássen*

пахо́дзіць

1. (належаць паводле нараджэння) áb(stámmen) vi (s) (ад каго-н., чаго-н. von D);

2. (узнікаць) áufkommen* vi (s)

бумера́нг м. Búmerang m, n -s, -s і -e;

бумера́нг вярта́ецца наза́д der Búmerang fliegt [kommt] zurück (да каго-н. auf A)

адвыка́ць, адвы́кнуць

1. (адвучыцца ад чаго-н.) sich (D) etw. ábgewöhnen;

2. (забыць каго-н., што-н.) sich entwöhnen (von D)

адно́лькавы gleich, gléichartig;

у адно́лькавай ме́ры in gléichem Máße, gléichermaßen;

адно́лькавыя адно́сіны gléichartiges Verhálten (да каго-н., чаго-н. gegenüber D)

адратава́ць

1. (выратаваць) rétten vt, in Sícherheit bríngen*;

2. (захаваць) behüten vt; bewáhren vt (ад каго-н., чаго-н. vor D)

адчы́сціць

1. réinigen vt, säubern vt; (áb)pútzen vt;

2. перан. разм. (высараміць, вылаяць) herúnterputzen; die Leviten [-´vi:-] lésen* (каго-н. D)