Verbum

ábhold:

j-m ~ sein быць су́праць (каго-н., чаго-н.), не спрыя́ць (каму-н.)

Ábweichung f -, -en

1) адхіле́нне

2) разыхо́джанне, адро́зненне

3) перан. адступле́нне (ад чаго-н.)

ábzwingen* vt (D) адбіра́ць сі́лай (што-н. у каго-н.); дамага́цца сі́лай (чаго-н.)

ánbauen vt

1) урабля́ць (поле); разво́дзіць; выро́шчваць

2) (an A) прыбудо́ўваць (да чаго-н.)

ángrenzen vi (an A) межава́ць, мець грані́цу (з чым-н.); прыляга́ць (да чаго-н.)

prállen vi (s) (gegen А) бі́цца, сту́кацца (аб што-н.); адско́кваць (ад чаго-н.)

Rekrutíerung f -, -en

1) набо́р, папаўне́нне (за кошт чаго-н.)

2) прызыў (у армію)

resümíeren vt рэзюмі́раваць рэзюмава́ць (што-н.), рабі́ць (у сціслай форме) высно́вы (з чаго-н.)

=sam суфікс прыметнікаў, указвае на характэрную якасць, схільнасць, здольнасць да чаго-н.: árbeitsam працаві́ты

wogégen

1. pron, adv супро́ць чаго́

2) conj у той час як; тады як