Verbum

ábringen* vt (D) адваёўваць (што-н. у каго-н.); дамагчы́ся (прызнання)

Ábwehrmaßnahme f -, -n ме́ра барацьбы́ (супраць каго-н., з чым-н.)

ábwendig a няве́рны, здра́длівы;

j-n ~ máchen адбіва́ць каго́-н., адця́гваць

frótzeln vt разм. дражні́ць, цвялі́ць; (über a) кпіць (з каго-н.)

Gedächtnisrede f -, -n прамо́ва, прысве́чаная па́мяці каго́-н. ці чаго́-н.

grúmmeln vi разм.

1) мармыта́ць; ду́цца (на каго-н.)

2) груката́ць

Schmíede f -, -n ку́зня;

◊

vor réchte ~ géhen* звярну́цца да каго́ трэ́ба

traktíeren vt частава́ць;

j-n mit Wein ~ частава́ць каго́-н. віно́м

Únterordnung f - (unter A) падпара́дкаванне, субардына́цыя (да каго-н., каму-н.)

verhéhlen vt (von D) уто́йваць, хава́ць (што-н. ад каго-н.)