Verbum

Éigenschaft f -, -en я́касць, уласці́васць;

in der ~ als… у я́касці каго́-н., чаго́-н.

éinverleiben vt (D) далуча́ць (да чаго-н.), уз’ядноўва́ць (з чым-н.); анексі́раваць (пра тэрыторыю)

Ékel m -s (vor D) агі́да (да чаго-н.);

zum ~ wérden абры́днуць, апры́краць; надаку́чыць

empórstreben vi (s)

1) цягну́цца ўго́ру

2) (zu D) цягну́цца, імкну́цца (да чаго-н.)

Fähigkeit f -, -en здо́льнасць, уме́нне;

überdurchschnittliche ~en (zu D) надзвыча́йныя здо́льнасці (да чаго-н.)

frönen vi (D) аддава́цца (чаму-н.), быць рабо́м (чаго-н.);

der Móde ~ перайма́ць мо́ду

herúmfahren*

1. vi (s) аб’язджа́ць (вакол)

2) vt (um A) вазі́ць (вакол чаго-н.)

hinéinpassen vi (in A) падыхо́дзіць (да чаго-н.), увахо́дзіць (у што-н., паводле памераў)

ignoríeren vt ігнарава́ць, не хаце́ць ве́даць (чаго-н.), не звярта́ць ува́гі (на што-н.)

Inánspruchnahme f -, -en

1) выкарыста́нне;

únter ~ за кошт (чаго-н.)

2) тэх. напру́жанне, нагру́зка