section

[ˈsekʃən]

1.

n.

1) ча́стка f., адрэ́заны кава́лак -ка m.

2) парагра́ф, падразьдзе́л -у m., ча́стка f. (кні́гі)

Chapter X has seven sections — Дзяся́ты разьдзе́л ма́е сем падразьдзе́лаў

3) во́бласьць f., раён, рэгіён -у m. (кра́ю); кварта́л -у m. (ме́ста)

The city has a business section and a residential section — Ме́ста ма́е камэрцы́йны кварта́л і жылы́ кварта́л

4) рэ́заньне (на ча́сткі); разрэ́з -у m.

5) адці́нак (чыгу́нкі, даро́гі)

6) прэпара́т -а m. (тка́нкі, мінэра́лу)

7) купэ́, n., indecl. (у ваго́не)

2.

v.t.

рэ́заць, дзялі́ць на ча́сткі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

into

[ˈɪntu:,

перад зы́чнымі ча́ста ’ɪntə]

prep.

1) у

turn into… — ператвара́ць у…

Come into the house — Зайдзі́ ў ха́ту

2) на

divided into three parts — падзе́лены на тры ча́сткі

5 into 30 is 6 — 30 падзялі́ць на 5 раўня́ецца шасьці́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

resolve

[rɪˈzɑ:lv]

1.

v.

1) выраша́ць, пастанаўля́ць; нава́жвацца

2) расклада́ць (-ца) на ча́сткі

3) выясьня́ць, растлума́чваць, разьве́йваць (сумне́вы)

4) перагаласо́ўваць

5) заме́ньвацца, ператвара́цца

The discussion resolved itself into an argument — Дыску́сія перайшла́ ў сва́рку

2.

n.

1) пастано́ва f.

2) нава́жанасьць, непахі́снасьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

slice

[slaɪs]

1.

n.

1) лу́ста f. (хле́ба, пірага́); скрыль -я́ m., скры́лік -а m. (цыбу́лі, каўбасы́)

2) ча́стка f., удзе́л -у m.

3) Sport. зрэ́заны ўда́р

2.

v.t.

1) рэ́заць, кро́іць, накро́йваць; рэ́заць скрыля́мі

2) дзялі́ць на ча́сткі або́ ўдзе́лы

3) Sport. зрэ́зана ўда́рыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dréifach

1. a трайны́; трохразо́вы, троекра́тны;

~ so viel у трайны́м паме́ры

2. adv тро́йчы; у тры разы́;

~ téilen падзялі́ць на тры ча́сткі;

etw. ~ bezáhlen заплаці́ць за што-н. утрая́ [у тры разы́] даражэ́й;

das zählt dóppelt und ~ гэ́та залі́чыцца ўдвая́ [ўтрая́]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дзяле́нне н.

1. (раздзяленне) Téilen n -s, -; Téilung f -, -en; Glíederung f -, -en; Únterteilung f -, -en; Úntergliederung f -, -en (падзел);

адміністрацы́йнае дзяле́нне Verwáltungseinteilung f;

2. (біялагічнае) Téilung -, -en;

3. матэм. División [-vi-] f -, -en; Dividíeren [-vi-] n -s, -;

дзяле́нне на дзве ча́сткі Zwéiteilung f, Halbíerung f -, -en;

дзяле́нне на тры ча́сткі Dréiteilung f -;

дзяле́нне з аста́ткам División [-vi-] mit Rest;

знак дзяле́ння Divisiónszeichen [-vi-] n -s, -; Téilungszeichen n;

4. фіз. Spáltung f -,-en;

дзяле́нне а́тамнага ядра́ Atómkernspaltung f, Kérnspaltung f; Fissión f -, -en;

5. (на шкале) Téilstrich m -(e)s, -e; Skálenteilung f -, -en;

нуляво́е дзяле́нне Núllstrich m;

тэрмо́метр падня́ўся на шэсць дзяле́нняў das Thermométer ist (um) sechs Téilstriche gestíegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

portion

[ˈpɔrʃən]

1.

n.

1) ча́стка f.; надзе́л -у m. (са спа́дчыны), спа́дчына f.

2) по́рцыя f. (напр. е́жы)

3) паса́г -у m.

4) до́ля f., лёс -у m.

2.

v.

1) дзялі́ць на ча́сткі, по́рцыі або́ надзе́лы

2) дава́ць як нале́жную ча́стку (надзе́л са спа́дчыны або́ паса́г)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

slash

[slæʃ]

1.

v.t.

1) разраза́ць, расьсяка́ць (мячо́м, нажо́м)

2) хваста́ць, сьцяба́ць (пу́гай)

3) Figur. суро́ва або́ варо́жа крытыкава́ць

4) абраза́ць, зьніжа́ць (зарпла́ту, пада́ткі)

5) выраза́ць (напр. ча́сткі кні́гі), мо́цна зьмяня́ць

2.

n.

1) рэ́зкі ўда́р

2) разрэ́з -у m., ра́на f.

3) вы́сека, вы́сечка f. (у ле́се)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падзялі́цца

1. (на часткі) sich téilen;

2. матэм. téilbar sein;

2. (даваць частку) téilen vi (з кім-н. mit D);

падзялі́цца з кім-н. чым-н. mit j-m etw. téilen;

3. (паведаміць) Mítteilung máchen;

падзялі́цца ўра́жаннямі з кім-н. j-m séine Éindrücke mítteilen;

4. зал. стан getéilt wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

split

[splɪt]

1.

v.t. split, splitting

1) расшчапля́ць

2) разьбіва́ць; разьдзяля́ць (на ча́сткі), дзялі́ць

to split the profits — падзялі́ць прыбы́ткі

2.

v.i.

дзялі́цца на ро́зныя гру́пы, па́ртыі

3.

n.

1) разьбіцьцё n., раско́л -у m. (у арганіза́цыі, па́ртыі)

2) расшчэ́піна, раско́ліна, шчы́ліна f.

4.

adj.

расшчэ́плены; разьбі́ты, падзе́лены

•

- splits

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)