ру́шыць (пачаць рух) sich bewégen, sich in Bewégung sétzen; áufbrechen* vi (s) (выпраўляцца ў дарогу); sich begében* (накіравацца) (куды-н. nach D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

antecedence

[,æntəˈsi:dəns]

n.

1) першынство́, старшынство́ n., прыярытэ́т -у m.

2) Astron. уя́ўны рух плянэ́ты з усхо́ду на за́хад

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

herán=

аддз. дзеясл. прыстаўка указвае на рух да пэўнага месца: heránfliegen* падлята́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

motion

[ˈmoʊʃən]

1.

n.

1) рух -у m.

in motion — у ру́ху, на хаду́

to set (put) in motion — пусьці́ць у ход (машы́ну, спра́ву)

2) рух це́ла, рукі; жэст -у m.

3) прапано́ва f. (на пасе́джаньні)

2.

v.

паказа́ць жэ́стам або́ кі́вам галавы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

movement

[ˈmu:vmənt]

n.

1) рух -у m. (такса́ма грама́дзкі)

the movement for peace — рух прыхі́льнікаў мі́ру

2) перамяшчэ́ньне, перакіда́ньне (во́йска)

3) ход, мэхані́зм -у m

4) Mus.

а) тэмп -у m.

б) рытм -у m.

в) ча́стка до́ўгага музы́чнага тво́ру

5) пра́ца кішэ́чніка, спаражне́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hindúrch=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух скрозь што-н.: hindúrchgehen* прахо́дзіць (наскро́зь)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

стыхі́йны spontán; elementár, Elementár-;

стыхі́йнае бе́дства Natúrkatastrophe f;

стыхі́йная сі́ла Elementárkraft f -, Natúrkraft f;

стыхі́йны рух spontáne Bewégung;

мець стыхі́йны хара́ктар éinen spontánen Charákter [kɑ-] háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дына́міка ж.

1. фіз. Dynámik f -; Bewégungslehre f -;

2. (рух, развіццё) Dynámik f -; Entwícklung f -;

дына́міка цэ́наў Préisentwicklung f, Préisdynamik f;

3. муз. Dynámik f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

парахо́дства н.

1. (рух, перавозка) Dámpfschifffahrt f -;

рачно́е парахо́дства Bínnenschifffart f;

марско́е парахо́дства Séeschifffahrt f;

2. (прадпрыемства) Reederéi f -, -en, Schífffahrtsbetrieb m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

conduction

[kənˈdʌkʃən]

n.

1) Phys.

а) право́джаньне (цеплыні́, то́ку)

б) право́днасьць f.

2) прапушча́ньне (напр. вады́ праз трубу́), рух (вады́ па трубе́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)