Verbum

beschúldigen vt (G) абвінава́чваць; вінава́ціць (у чым-н.);

éines Mórdes beschúldigt wérden абвінава́чвацца ў забо́йстве

náchjagen vi (s, h) (D) гна́цца (за кім-н., за чым-н.), прасле́даваць (каго-н.)

nützlich a кары́сны, вы́гадны;

zu [bei, in] etw. (D) ~ sein быць кары́сным для чаго́-н., чым-н.

kénntlich a прыкме́тны;

~ máchen (durch A) 1) адзнача́ць, выдзяля́ць (чым-н.); 2) паве́даміць (як-н.)

gléichkommen* аддз. vi (s);

j-m (an D) ~ раўнава́цца з кім-н. (у чым-н.)

gebráuchen vt ужыва́ць (што-н.), карыста́цца (чым-н.);

das kann ich gut ~ гэ́та мне прыда́сца

Gégengewicht n -es, -e проціва́га;

als ~ für etw. (A) díenen кантрасці́раваць кантрастава́ць з чым-н.

rivalisíeren [-v-] vi (mit D, um A) спабо́рнічаць, быць сапе́рнікам (з кім-н. у чым-н.)

Schacheréi f -, -en пагардл. (дро́бная) спекуля́цыя, махля́рства, ша́хер-ма́хер;

~ tréiben* (mit D) спекулява́ць (чым-н.)

zurückwirken vi (auf A)

1) рэагава́ць, дзе́йнічаць (на што-н.)

2) адбіва́цца (на чым-н.)