Verbum

капіта́н м.

1. марск. Kapitän m -s, -e;

капіта́н-лейтэна́нт Kapitän-Léutnant m -(e)s, -e і -s;

капіта́н пе́ршага ра́нгу Kapitän zur See;

капіта́н друго́га ра́нгу Fregáttenkapitän m;

капіта́н трэ́цяга ра́нгу Korvéttenka pi tän [-´vɛtən-] m -e;

2. вайск. Háuptmann m -(e)s, -leute;

3. спарт. Mánnschaftskapitän m, Kapitän m, Spíelführer m -s, -

да́льнасць ж. Wéite f -; Entférnung f -;

да́льнасць ба́чнасці Síchtweite f;

да́льнасць дзе́яння вайск. Réichweite f;

да́льнасць чу́тнасці Rúfweite f;

да́льнасць стральбы́ вайск. Schússweite f;

да́льнасць палёту ав. Flúgweite f;

палёт на да́льнасць ав. Férnflug m -(e)s, -flüge, Lángstreckenflug m;

раке́та сярэ́дняй да́льнасці вайск. Míttelstreckenrakete f -, -n;

да́льнасць кідка́ спарт. Wúrfweite f

разыгра́ць

1. (п’есу і г. д.) spíelen vt, vórtragen* vt, áufführen vt;

2. (састроіць з сябе каго-н.) sich áufführen, sich áufspielen (als A);

3. (ашукаць) fóppen vt, zum Nárren halten* [haben], zum Bésten halten* [haben] (пакепліваць з каго-н.);

4. (у латарэі) verlósen vt, (áus)lósen vt, áusspielen vt;

5. спарт. áustragen* vt

суддзя́ м.

1. юрыд. Ríchter m -s, -;

траце́йскі суддзя́ Schíedsrichter m;

наро́дны суддзя́ Vólksrichter m;

адве́сці [адхілі́ць] суддзю́ éinen Ríchter áblehnen;

2. спарт. Schíedsrichter m -s, -;

суддзя́ спабо́рніцтваў Kámpfrichter m;

суддзя́ на лі́ніі Líni¦enrichter m;

суддзя́ на ры́нгу (бокс) Ríngrichter m;

суддзя́-секундаметры́ст Zéitnehmer m -s, -;

◊

я табе́ не суддзя́ разм. ich will mich nicht zu déinem Ríchter áufwerfen

цяжа́р м.

1. (вага чаго-н.) Schwére f -, Gewícht n -(e)s, -e;

сі́ла цяжа́ру фіз. Schwérkraft f -;

цэнтр цяжа́ру фіз. Schwérpunkt m -(e)s, -e;

2. спарт. Gewícht n;

падыма́нне цяжа́раў Gewíchtheben n -s;

3. (груз тс. перан.) Last f -, -en, Wucht f -, -en, Bürde f -, -n;

цяжа́р турбо́т Sórgenlast f;

цяжа́р до́казаў юрыд. die Wucht [die Last] der Bewéise

ацэ́нка ж.

1. (дзеянне) Veránschlagung f -, Schätzung f -, -en, Bewértung f -, -en;

2. (думка, меркаванне) Éinschätzung f -, -en, Wértung f -, Beúrteilung f -, Würdigung f -;

◊

даць высо́кую ацэ́нку hoch éinschätzen, ein hóhes Wérturteil áussprechen*;

3. (адзнака) Nóte f -, -n; Zensúr f -, -en;

паста́віць ацэ́нку éine Nóte geben*; спарт. (бал) Wértung f -, -en;

ацэ́нка (ко́шту) абаро́тных сро́дкаў эк. Úmlaufmittelbewertung f

дво́йка ж.

1. (лічба) Zwei f -, -en;

Вы мо́жаце туды́ дае́хаць на дво́йцы Sie können dorthín mit Líni¦e zwei fáhren;

2. (дрэнная адзнака паспяховасці) Zwei f -, -en; (Fünf – у нямецкіх школах);

за што ты атрыма́ў сёння дво́йку? wofür hast du héute éine Zwei [Fünf] bekómmen?;

3. (гоначная лодка) спарт. Zwéier m -s, -;

4. (камплект адзення) Twinset [´twinsɛt] n, m -s, -s