пахо́дзіць

1. (належаць паводле нараджэння) b(stmmen) vi (s) (ад каго-н., чаго-н. von D);

2. (узнікаць) ufkommen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прывуча́ць, прывучы́ць nlernen vt, ngewöhnen vt (каго-н. D, да чаго-н. A); j-m etw. nerziehen*, j-m etw. bibringen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стра́ціць verleren* vt; inbüßen vt, verlstig ghen* (G), пазба́віцца (чаго-н, страціць што-н.);

стра́ціць прыто́мнасць die Besnnung verleren*, hnmächtig wrden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тло н.

1. гл. тлен;

2. кніжн. Hntergrund m -(e)s, -gründe;

на тле чаго-н. mit etw. (D) im Hntergrund

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

induce

[ɪnˈdu:s]

v.t.

1) схіля́ць, прымуша́ць; заахво́чваць; уплыва́ць, перако́нваць

2) выкліка́ць што, прычыня́цца да чаго́

3) Electr. узбуджа́ць індукцы́йны ток або́ зара́д

4) рабі́ць высно́ву шля́хам інду́кцыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

define

[dɪˈfaɪn]

v.

1) растлума́чваць, паясьня́ць (сэнс сло́ва)

2) азнача́ць што

3) вызнача́ць; устанаўля́ць (правы́, ме́жы)

4) акрэ́сьліваць о́рму)

5) характарызава́ць, быць характэ́рнай або́ істо́тнай ры́сай чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

act (up)on

а) дзе́яць паво́дле чаго

б) дзе́яць на што

Yeast acts on dough and makes it rise — Дро́жджы дзе́юць на це́ста, і це́ста падыхо́дзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

er=

неаддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) дасягненне чаго-н.: erkämpfen заваёўваць

2) завяршэнне чаго-н.: erbuen збудава́ць

3) служыць для ўтварэння дзеяслова ад прыметніка (дзеяслоў выражае стан): erröten пачырване́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bewhren

1. vt

1) захо́ўваць, зберага́ць;

Diszipln ~ падтры́мліваць дысцыплі́ну

2) (vor D) збаўля́ць, засцерага́ць (ад чаго-н.);

Gott bewhre! барані́ Бог [Бо́жа]!

2. ~, sich (vor D) засцерага́ць сябе́ (ад чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verlugnen

1. vt адмаўля́цца (ад каго-н., ад чаго-н.), вырака́цца (каго-н., чаго-н.)

2. ~, sich здра́дзіць само́му сабе́;

er ließ sich ~ ён прасі́ў сказа́ць, што яго́ няма́о́ма)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)