Verbum

ánleiten vt кірава́ць (кім-н., чым-н.); (zu D) прывуча́ць (да чаго-н.)

ánstacheln vt (zu D) падбухто́рваць, падбіва́ць (на што-н.); заахво́чваць (да чаго-н.)

ánstiften vt

1) (zu D) падбухто́рваць (да чаго-н.)

2) нарабі́ць, учыні́ць, распача́ць

ánwachsen* vi (s)

1) (an A) прыраста́ць (да чаго-н.)

2) узраста́ць, павялі́чвацца

Ánwendung f -, -en ужыва́нне, ужы́так; выкарыста́нне;

únter ~ (von D) з прымяне́ннем (чаго-н.)

ánwerben*

1. vt набіра́ць, найма́ць, прыця́гваць

2. vi (um A) дамага́цца (чаго-н.)

áusrichten vt

1) выраўно́ўваць

2) выко́нваць; пасыла́ць, перадава́ць (прывітанне)

3) дабіва́цца (чаго-н.)

bedácht:

auf etw. (A) ~ sein імкну́цца да чаго́-н.; клапаці́цца пра што́-н.

befléißigen, sich (G) рабі́ць намага́нні; імкну́цца (да чаго-н.); ру́піцца (пра што-н.)

Befréiung f - вызвале́нне, пазба́ўленне, звальне́нне (von D – ад каго-н., ад чаго-н.)