слано́вы Elefánten-;

слано́вая косць Élfenbein;

са слано́вай касці́ élfenbéinern, aus Élfenbein;

ко́леру слано́вай касці́ élfenbeinfarbig, élenbeinfarben;

слано́вая хваро́ба Elefántenkrankheit f -, Elefantíasis f -, -ásen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

інфекцы́йны мед. infektiös, Infektións-, ánsteckend;

інфекцы́йная хваро́ба Infektiónskrankheit f -, -en, ánsteckende Kránkheit;

інфекцы́йная ляка́рня [бальні́ца] Kránkenhaus n -(e)s, -häuser [Klínik f -, -en] für Infektiónskrankheiten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скруці́ць

1. (нітку і г. д.) (zusámmen)dréhen vt;

2. (звязаць) zusámmenbinden* vt;

3. разм.:

яго́ скруці́ла хваро́ба die Kránkheit hat ihn arg mítgenommen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kránkheit f -, -en хваро́ба, не́мач;

éine akúte ~ во́страе захво́рванне;

an éiner ~ léiden* хварэ́ць на яку́ю-н. хваро́бу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

measles

[ˈmi:zəlz]

n.

адзёр адру́ m., во́дра f.

German measles — красну́ха f.

Measles is a children’s disease — Адзёр — дзіця́чая хваро́ба

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

infirmity

[ɪnˈfɜ:rməti]

n., pl. -ties

1) няду́жасьць, сла́басьць f.

2) фізы́чнае недамага́ньне; хваро́ба -ы f.

3) мара́льная сла́басьць, хі́ба, зага́на f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lichen

[ˈlaɪkən]

1.

n.

1) Bot. ліша́й -я́ m., ліша́йнік -у m.

2) ліша́й -я́ m. (хваро́ба ску́ры)

2.

v.t.

пакрыва́ць мо́хам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

chronic

[ˈkrɑ:nɪk]

adj.

1) зацяжны́, храні́чны (пра хваро́бу)

a chronic disease — зацяжна́я хваро́ба

2) ста́лы, ве́чны, заўсёдны

a chronic liar — ве́чны маню́ка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гара́чка ж.

1. (хвароба, ліхаманка) Fíeber n -s, -;

2. перан. (азарт) Errégung f -, Éifer m -s; Hast f -;

бе́лая гара́чка мед. Säuferwahn m -s;

◊

паро́ць гара́чку únüberlegt hándeln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

contagious

[kənˈteɪdʒəs]

adj.

1) зара́зны

colds are contagious — засту́да — зара́зная хваро́ба

2) зара́зны (хво́ры)

3) заразьлівы

yawning is often contagious — пазяха́ньне ча́ста быва́е заразьлі́вае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)