duplicate

1. [ˈdu:plɪkeɪt]

adj.

1) двайны́; падво́ены; адно́лькавы

2) запасны́; падво́йны

duplicate keys — запасны́я ключы́

2.

n.

ко́пія f.; дупліка́т -у m.

in duplicate — у двух экзэмпля́рах

3. [ˈdu:plɪkət]

v.t.

капіява́ць, рабі́ць ко́пію, падво́йваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

generalize

[ˈdʒenərəlaɪz]

1.

v.t.

1) абагульня́ць, падво́дзіць пад агу́льны зако́н, гру́пу

2) выво́дзіць агу́льнае пра́віла з паасо́бных фа́ктаў

3) папулярызава́ць, уво́дзіць у агу́льны ўжы́так

2.

v.i.

1) рабі́ць агу́льныя высно́вы

2) гавары́ць агу́льна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Éinfluss m -es, Éinflüsse

1) уплыў;

~ áusüben рабі́ць уплыў;

~ háben мець уплыў;

únter j-s ~ stéhen* быць пад чыі́м-н. уплы́вам;

ein Mann von ~ уплыво́вы чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

geréichen vi (zu D) служы́ць, быць падста́вай (да чаго-н.);

j-m zur Éhre ~ рабі́ць го́нар каму́-н.;

zum Náchteil ~ прычыня́ць [рабі́ць] шко́ду;

zum Vergnügen ~ дава́ць задавальне́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

geschéhen* vi (s) адбыва́цца, здара́цца;

es ist um ihn ~ ён прапа́ў [загі́нуў];

es ist ihm recht ~ ён атрыма́ў па заслу́гах [сваё];

was soll damít ~? што з гэ́тым рабі́ць?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kult m -(e)s, -e культ;

éinen ~ mit j-m, mit etw. (D) tréiben* багатвары́ць, абагаўля́ць каго́-н., рабі́ць культ з каго́-н., з чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Prinzíp n -s, -e і -i¦en пры́нцып;

nach dem ~ зго́дна з пры́нцыпам;

im ~ у пры́нцыпе, прынцыпія́льна прынцыпо́ва;

etw. aus ~ tun* рабі́ць што-н. з-за пры́нцыпу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ruck

I [rʌk]

n.

гурт, нато́ўп -у m.; ста́так -ку m.

II [rʌk]

1.

n.

1) скла́дка, фа́лда, збо́рка f.

2) змо́ршчына f. (у во́пратцы)

2.

v.t.

1) рабі́ць фа́лды, скла́дкі

2) мо́ршчыць, ко́мчыць (спадні́цу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

blanch

[blæntʃ]

1.

v.t.

1) бялі́ць, выбе́льваць (на со́нцы)

2) рабі́ць бле́дным, пазбаўля́ць ко́леру

Fear blanched her lips — Ад стра́ху ў яе́ зьбяле́лі ву́сны

3) бляншава́ць гаро́дніну

2.

v.i.

бялі́цца; блядне́ць; бля́кнуць

•

- blanch over

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

chisel

[ˈtʃɪzəl]

1.

n.

1) разе́ц -ца́ m.

2) до́лата, до́латца n., стаме́ска f., зубі́ла n., чака́н -а́ m.

2.

v.t.

1) выраза́ць, высяка́ць, рабі́ць скульпту́ру

2) выдо́ўбваць, чака́ніць

3) Sl. ашу́кваць, махлява́ць, дуры́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)