Verbum

verléiten vt (zu D) схілі́ць, угавары́ць;

sich ~ lássen* (durch A) спакусі́цца (чым-н.)

vernéigen, sich (vor D) паклані́цца (каму-н.), схіля́цца (перад кім-н., чым-н.)

voráushaben* vt (vor j-m) ме́ць перава́гу (у чым-н., перад кім-н.)

voráusschicken vt

1) пасыла́ць напе́рад

2) дава́ць, рабі́ць (што-н. перад чым-н.)

stärken I vt

1. умацо́ўваць, узмацня́ць

2. ~, sich падсілкава́цца (чым-н. – mit D)

áusprägen

1. vt выбіва́ць, чака́ніць

2. ~, sich адбіва́цца (на чым-н.); перан. адлюстро́ўвацца

beféhlen* vt зага́дваць (што-н.); кама́ндаваць, распараджа́цца (über A – кім-н., чым-н.)

beláchen vt высме́йваць (каго-н., што-н.), насміха́цца (над кім-н., чым-н.)

belóhnen vt узнагаро́джваць, адзнача́ць (mit D – чым-н., für A – за што-н.)

besítzen* vt мець, вало́даць (чым-н.);

die Áchtung der Fréunde ~ карыста́цца пава́гай сябро́ў