verkléistern vt

1) закле́йваць, заляпля́ць

2) разм. зама́зваць, згла́джваць (супярэчнасці і г.д.);

j-m das Gehírn ~ разм. забіва́ць галаву́ каму́-н. чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verwáltung f -, -en кіраўні́цтва, адміністра́цыя;

j-n mit der ~ betráuen даручы́ць каму́-н. зага́дванне;

er ist in der ~ tätig ён працу́е ў кіраўні́цтве

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zuhánden adv

1. пад рука́мі, паблі́зу;

◊

~ kómmen* папада́цца пад ру́кі

2. prp (G) ва ўла́сныя ру́кі (каму-н.) (надпіс на пісьме або дакуменце)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zulíebe:

j-m etw. ~ tun* зрабі́ць што-н. дзе́ля каго́-н., зрабі́ць каму́-н. ла́ску;

j-m ~ réden размаўля́ць з кім-н. ліслі́ва [уго́дліва]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

справядлі́васць ж.

1. Geréchtigkeit f -;

па справядлі́васці von Rechts wégen; geréchterweise;

па ўсёй справядлі́васці nach Recht und Bílligkeit;

2. (правільнасць) Ríchtigkeit f -, Wáhrheit f -;

адда́ць справядлі́васць каму-н. j-m Geréchtigkeit widerfáhren lássen*;

дзе́ля справядлі́васці um gerécht zu sein, der Geréchtigkeit hálber

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

супярэ́чыць

1. (каму-н.) widerspréchen* vt;

супярэ́чыць само́му сабе́ sich (D) (selbst) widerspréchen*;

супярэ́чыць адзі́н аднаму́ einánder widerspréchen*;

2. (чаму-н.) zuwíderlaufen* аддз. vi (s), im Wíderspruch stehen* (zu D), nicht überéinstimmen (mit D);

гэ́та супярэ́чыць маі́м пры́нцыпам das widersprícht méinen Prinzípi¦en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заслані́ць, засланя́ць разм.

1. verhüllen vt, bedécken vt, verdécken vt;

хма́ры заслані́лі со́нца die Wólken verhüllten die Sónne;

заслані́ць каму-н. святло́ j-m im Licht stéhen*;

заслані́ць від die Áussicht verspérren;

2. перан. (выцясніць) verdúnkeln vt, verhüllen vt; verwíschen vt, verdrängen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адплаці́ць, адпла́чваць

1. (аддзячыць) vergélten* vt;

2. (адпомсціць) sich revanchieren [-vã´ʃi:-]; héimzahlen vt, Ráche néhmen*;

адплаці́ць каму-н за паслугу mit j-m ábrechnen, éinen Gégendienst léisten, sich revanchíeren;

◊

адплаці́ць той жа мане́тай mit gléicher Münze héimzahlen;

адплаці́ць тым жа Gléiches mit Gléichem vergélten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

náchgeben*

1. vt дадава́ць, дабаўля́ць

2. vi

1) паддава́цца;

der Bóden gibt nach грунт ідзе́ з-пад ног

2) слабе́ць

3) (j-m in D) уступа́ць (каму-н. у чым-н.), саступа́ць; ісці́ на ўсту́пкі (каму-н.), пагаджа́цца (з кім-н., з чым-н.);

éiner Éinsicht ~ абразу́міцца, прыйсці́ да ро́зуму, аду́мацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vor=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) знаходжанне перад чым-н.: vórliegen* ляжа́ць пе́рад чым-н.

2) папярэднічанне чаму-н.: vórbereiten падрыхто́ўваць

3) дзеянне ў прысутнасці каго-н.: vórlesen* чыта́ць уго́лас (каму-н.)

4) дзеянне, якое з’яўляецца ўзорам, прыкладам каму-н.: vórmachen паказа́ць, як рабі́ць

5) перавагу чаго-н.: vórherrschen панава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)