Hérzbeklemmung f -, -en

1) мед. спа́змы ў во́бласці сэ́рца

2) пачуццё трыво́гі (у сэрцы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

закалаці́цца

1. erzíttern vi(s), ánfangen* zu zíttern; erbében vi(s) (здрыгануцца);

2. (пра сэрца) hämmern vi, ánfangen* zu hämmern, póchen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паро́к м. мед. Féhler m -s, -, Mángel m -s, Mängel; Übel n -s, -, Gebréchen n -s, -;

(прыро́джаны) паро́к сэ́рца мед. (ángeborener) Hérzfehler m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

гарну́ць

1. (выграбаць) heráuskratzen vt, heráusscharren vt; zusámmenscharren vt (у адно месца);

2. (туліць да сябе) drücken vt;

◊

гарну́ць да сэ́рца ans Herz drücken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кро́іць

1. кравец. zúschneiden* vt;

2. (адразаць) (хлеб) (áb)schnéiden* vt;

3. перан. zerréißen* vt;

◊

гэ́та мне кро́іць сэ́рца das zerréißt [bricht] mir das Herz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

beating

[ˈbi:tɪŋ]

n.

1) біцьцё n., лупцо́ўка f.

2) разгро́м -у m.

3) біцьцё n. (сэ́рца)

4) лапата́ньне (кры́ламі)

•

- take a beating

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ныць

1. (балець) schmérzen vi, weh tun*;

у мяне́ сэ́рца ны́е mir tut das Herz weh;

2. (скардзіцца) klágen vi, jámmem vi, nör geln vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Mínne f - уст., паэт., жарт. каха́нне;

höfische ~ любо́ў ры́цара да да́мы сэ́рца;

◊

~ verkéhrt die Sínne ≅ любо́ў сляпа́я

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pulse

[pʌls]

1.

n.

1) пульс -у m., біцьцё сэ́рца

2) часьціня́ біцьця́

to feel (take) one’s pulse — ма́цаць пульс

3) рытм у му́зыцы

4) пачу́цьці, настро́і pl.

the pulse of the nation — настро́і ў наро́дзе

2.

v.i.

бі́цца; трапята́цца; вібрава́ць

His heart pulsed with excitement — Яго́нае сэ́рца бі́лася ад хвалява́ньня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

poignant

[ˈpɔɪnjənt]

adj.

1) ве́льмі балю́чы; прані́зьлівы

2) узруша́льны, які́ хапа́е за сэ́рца

of poignat interest — вялі́кай ціка́васьці

3) во́стры (пра смак або́ нюх)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)