Verbum

Vergléich II m -(e)s, -e

1) пагадне́нне, дагаво́р

2) здзе́лка, кампрамі́с, зго́да;

geríchtlicher ~ кампрамі́снае рашэ́нне суда́;

◊

ein mágerer ~ ist bésser als ein fétter Prozéss ≅ ле́пей сем разо́ў змары́цца, як адзі́н раз пасвары́цца

Verfügung f -, -en пастано́ва, распараджэ́нне, дырэкты́ва; юрыд. рашэ́нне (über A – аб чым-н.);

der ~ gemäß, laut ~ зго́дна з распараджэ́ннем;

auf ~ des Geríchts зго́дна з рашэ́ннем суда́;

zur besónderen ~ для асо́бых даручэ́нняў;

zur ~ stéhen* быць [знахо́дзіцца] у распараджэ́нні;

sich j-m zur ~ stéllen адда́ць сябе́ ў чыё-н. распараджэ́нне;

éinstweilige ~ юрыд. часо́вае распараджэ́нне

Úrteil n -(e)s, -e

1) меркава́нне, ду́мка;

sein ~ über j-n, etw. (A) fällen [ábgeben*] вы́казаць сваё меркава́нне нако́нт каго́-н., чаго́-н.;

sich (D) ein ~ über etw. (A) bílden скла́сці сабе́ ду́мку [меркава́нне] аб чым-н.

2) рашэ́нне

3) юрыд. прысу́д, прыгаво́р;

ein ~ (aus)spréchen* [fällen] вы́несці прыгаво́р [прысу́д];

óhne ~ und Recht без суда́

Los n -es, -

1) жэ́рабя;

das ~ fällt auf ihn жэ́рабя па́ла на яго́;

das ~ ist gefállen перан. вы́бар зро́блены, рашэ́нне прыня́та

2) латарэ́йны біле́т;

er hat das gróße ~ gewónnen яму́ даста́ўся са́мы вялі́кі вы́йгрыш

3) лёс, до́ля;

sein ~ (gedúldig) trágen* (цярплі́ва) не́сці свой крыж;

únter séinem ~ zusámmenbrechen* не вы́несці ўда́раў лёсу;

mit séinem ~ hádern нарака́ць на свой лёс

Réchnung f -, -en

1) раху́нак, разлі́к;

láufende ~ бухг. бягу́чы раху́нак;;

j-m etw. in ~ bríngen* [stéllen] запіса́ць што-н. на чый-н. раху́нак;;

auf éigene ~ за свой кошт;;

auf ~ líefern паста́віць у крэды́т

2) вылічэ́нне, рашэ́нне, арыфметы́чная зада́ча;

die ~ geht nicht auf зада́ча не атры́мліваецца

3) разлі́к, падлі́к, улі́к;

nach méiner ~ па маі́х падлі́ках;;

etw. áußer ~ lássen* не прыма́ць што-н. у разлі́к;;

éiner Sáche ~ trágen* улі́чваць яку́ю-н. акалі́чнасць;

◊

éinen Strich durch die ~ máchen касава́ць (чые-н.) пла́ны;;

es geht álles auf éine ~ ці грэх, ці два; адзі́н грэх; хоць раз у лоб, хоць два

fássen

1. vt

1) хапа́ць, браць, лаві́ць;

éinen Verbrécher ~ схапі́ць [арыштава́ць] злачы́нца

2) устаўля́ць у апра́ву [ра́му]

3) змяшча́ць;

das Glas fasst ein Líter у шкля́нку ўвахо́дзіць (адзі́н) літр;

das können kéine Wórte ~ гэ́тага не́льга вы́казаць ніцкімі сло́вамі

4) перан. разуме́ць, ахо́пліваць (розумам)

5) вайск. паража́ць, накрыва́ць агнём

6):

zu j-m Vertráuen ~ прася́кнуцца даве́рам да каго́-н.;

Hóffnung [Mut] ~ акрыя́ць; ажы́ць ду́хам [душо́й];

sich (D) ein Herz ~ сабра́цца з ду́хам, набра́цца хра́брасці;

j-n ins Áuge ~ сачы́ць за кім-н.;

éinen Beschlúss ~ прыня́ць рашэ́нне;

Wúrzel ~ пусці́ць карані́; перан. укарані́цца, прыві́цца

2. vi схо́пліваць, схва́тваць;

der Mörtel fasst раство́р схва́твае [цвярдзе́е];

der Nágel fasst nicht цвік не трыма́ецца

3. ~, sich

1) супако́йвацца, браць сябе́ ў ру́кі, сабра́цца з ду́мкамі

2):

sich kurz ~ быць сці́слым

spréchen*

1. vi (mit j-m über A, von D) гавары́ць, размаўля́ць (з кім-н. аб кім-н., чым-н.);

gut [geläufig, flíeßend] Deutsch ~ до́бра [бе́гла, свабо́дна] размаўля́ць па-няме́цку;

durch [über] den Rúndfunk ~ выступа́ць па ра́дыё;

wir ~ uns noch! мы яшчэ́ паразмаўля́ем!;

ich hábe mit dir zu ~ мне трэ́ба з табо́й пагавары́ць;

ich bin héute für ihn nicht zu ~ я не прыму́ [не магу́ прыня́ць] яго́ сёння;

auf j-n, auf etw. (A) zu ~ kómmen* загавары́ць аб кім-н., аб чым-н.;

auf j-n gut zu ~ sein до́бра адкліка́цца аб кім-н., быць высо́кай ду́мкі аб кім-н.

2. vt

1) гавары́ць;

ein Úrteil ~ выно́сіць прысу́д [прыгаво́р];

Recht ~ выно́сіць рашэ́нне па спра́ве;

j-m das Wort ~ абараня́ць каго́-н.;

man spricht ка́жуць, гаво́раць, хо́дзяць чу́ткі

2) размаўля́ць, ве́сці размо́ву (з кім-н.)

3) (auf A) нагаво́рваць (што-н. на магнітафонную стужку)