bequémen, sich (mit D) задаво́львацца (чым-н.); (zu D з inf + zu) бра́цца за што-н., пачына́ць (што-н. рабіць)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinwirken

1. vi (auf A) уплыва́ць, рабі́ць уплыў (на каго-н., на што-н.)

2. vt уплята́ць, уватка́ць (у тканіну)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

heráblassen*

1. vt

1) спуска́ць

2) уступа́ць (у цане)

2. ~, sich рабі́ць ла́ску (каму-н.), ста́віцца пабла́жліва (да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

umstéllen II vt ачапля́ць, а(б)кружа́ць (каго-н., што-н.), рабі́ць абла́ву;

von Hass umstéllt sein быць у няна́вісці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Untersúchung f -, -en

1) вывучэ́нне, дасле́даванне;

éine ~ vórnehmen* рабі́ць дасле́даванне; геал. разве́дка

2) агля́д, абсле́даванне

3) юрыд. папярэ́дняе рассле́даванне, сле́дства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

inquiry

[ˈɪnkwəri]

n., pl. -quiries

1) за́пыт -у m., распы́тваньне n.; пыта́ньне n.

2) даве́дкі pl.

to make inquiries — рабі́ць за́пыты

3) сьле́дзтва n., дасьле́даваньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

molehill

[ˈmoʊlhɪl]

n.

1) кратаві́на f. (земляны́ капе́ц над наро́ю крата́)

2) не́шта малава́жнае

to make a mountain (out) of a molehill — рабі́ць з му́хі слана́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

footstep

[ˈfʊtstep]

n.

1) крок -у m.

2) сьлед -у m.

to follow in another’s footsteps — рабі́ць так, як не́хта і́ншы рабі́ў; ісьці́ па не́чыіх сьлядо́х

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ба́чнасць ж.

1. (бачыць удалечыню) Sicht f -, Síchtweite f -;

мяжа́ ба́чнасці Síchtweite f;

2. (знешняе падабенства) Schein m -(e)s, Ánschein m;

рабі́ць ба́чнасць den Ánschein erwécken;

гэ́та то́лькі ба́чнасць das ist doch nur Máche!, das sieht doch nur so aus!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

polish

[ˈpɑ:lɪʃ]

1.

v.

1) чы́сьціць, наво́дзіць гля́нец, глянцава́ць (чаравікі́, мэ́блю, срэ́бра)

2) шліфава́ць; рабі́ць гла́дкім

3) палірава́ць

4) надава́ць ле́пшы вы́гляд

5) рабі́ць элега́нтным, больш то́нкім, даліка́тным (мане́ры)

2.

n.

1) рэ́чыва для чышчэ́ньня (срэ́бра, мэ́блі)

2) паліту́ра f., ляк -у m.

3) шліфава́ньне, чышчэ́ньне, палірава́ньне n.

4) культу́рнасьць, культу́ра f.; элега́нтнасьць f.; вы́танчанасьць f.

•

- polish up

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)