Verbum

Fach n -(e)s, Fächer

1) шуфля́да (у стале)

2) палі́ца (у шафе)

3) галіна́ (навукі)

4) прадме́т (навучання);

er verstéht sein ~ ён до́бры спецыялі́ст;

das schlägt in sein ~ гэ́та па яго́ спецыя́льнасці;

◊

etw. únter Dach und ~ bríngen* ула́дзіць [ско́нчыць] што-н.; зве́зці што-н. у схо́вішча

Verdácht m -(e)s (wegen G – у чым-н.) падазрэ́нне;

~ gégen j-n schöpfen западо́зрыць каго́-н.;

bei j-m in ~ geráten* [kómmen*] вы́клікаць у каго́-н. падазрэ́нне;

~ errégen [erwécken] выкліка́ць падазрэ́нне;

über jéden ~ erháben sein быць па-за ўся́кім падазрэ́ннем;

der ~ trifft ihn падазрэ́нне па́дае на яго́

Schátten m -s, -

1) цень;

im ~ у цяні́;

~ spénden дава́ць цень;

er ist nur noch ein ~ ад яго́ заста́ўся адзі́н то́лькі цень;

j-n in den ~ stéllen заслані́ць каго́-н.;

man kann nicht über séinen (éigenen) ~ spríngen* вышэ́й ад сваі́х пят не падско́чыш

2) здань, пры́від

Hieb m -(e)s, -e

1) уда́р

2) вы́пад (супраць каго-н.);

éinen ~ versétzen нане́сці ўда́р;

der ~ sitzt уда́р папа́ў у цэль

3) намёк;

der ~ gilt mir ≅ гэ́та каме́нь у мой агаро́д, гэ́та на мой раху́нак;

◊

er hat éinen ~ ён з заско́кам, у яго́ не ўсе́ до́ма

hináuswollen* vi

1) хаце́ць вы́йсці

2) (auf a) хілі́цца (да чаго-н.), мець наме́ры (на што-н.), ме́ціць (куды-н.);

wo will er hinaus? куды́ ён ме́ціць?;

wo will das hinaus? што з гэ́тага вы́йдзе [бу́дзе]?; куды́ [на што] гэ́та скірава́на?;

er will hoch hináus у яго́ вялі́кія пла́ны

Flíege f -, -n

1) му́ха;

es ärgert ihn die ~ an der Wand яго́ раздражня́е ўся́кая дро́бязь;

◊

zwei ~n mit éiner Kláppe schlágen* забі́ць двух зайцо́ў адны́м стрэ́лам;

in der Not frisst der Téufel ~n ≅ на бязры́б’і і рак ры́ба

2) га́льштук«ба́бачка» [«му́шка»]

3) вайск. прыцэ́льная му́шка

flott

1. a

1) плыву́чы, які́ пла́вае

2) вясёлы; бесшаба́шны;

ein ~er Tänzer до́бры танцо́р

3) ажыўлены;

er macht ~e Geschäfte яго́ спра́вы іду́ць до́бра

2. adv лі́ха, спры́тна, свабо́дна;

~ lében жыць на шыро́кую нагу́;

hier geht es ~ her тут ве́села, тут банке́т на ўве́сь свет

alléin

1. a адзі́н, само́тны;

er steht ~ ён адзіно́кі;

das genügt ~ nicht аднаго́ гэ́тага не хапа́е;

für sich ~ сам па сабе́

2. adv то́лькі;

éinzig und ~ як то́лькі, выклю́чна

3. cj але́, адна́к;

ich wártete auf ihn, ~ er kam nicht я яго́ чакаў, але́ ён не прыйшо́ў