Verbum

Éintausch m -es, -e (von D) абме́н (чым-н., чаго-н.)

empórarbeiten, sich прабіва́ць сабе́ даро́гу (bis zu D – да чаго-н.)

Ermángelung f - недахо́п, адсу́тнасць;

in ~ (G) з прычы́ны адсу́тнасці (чаго-н.)

erwáchsen* I vi (s) пахо́дзіць, выніка́ць (aus D – з чаго-н.)

verlústig:

éiner Sáche (G) ~ géhen* пазба́віцца (чаго-н.), стра́ціць (што-н.)

versündigen, sich (an D) правіні́цца, саграшы́ць (супраць каго-н., чаго-н.)

Vertráutheit f -, -en

1) інты́мнасць, блі́зкасць

2) грунто́ўнае ве́данне (чаго-н.)

verwárnen vt (vor D) перасцерага́ць, папярэ́джваць (каго-н. ад чаго-н.)

vorbéiziehen* vi (s) (an D) прахо́дзіць мі́ма (каго-н., чаго-н.)

Vórhalle f -, -n вестыбю́ль; цвінта́р (каля царквы); перан. пача́так чаго́-н.