агрэ́ць разм. eins verstzen (каго-н. D), j-m eins ǘberziehen*; inen strken Schlag verstzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

pity

[ˈpɪti]

1.

n., pl. -ies

спачува́ньне, шкадава́ньне n., спага́да f.; лі́тасьць f., памілава́ньне n.

it is a pity — Шкада́!

What a pity! — Як шкада́!

to have or take pity on — зьлі́тавацца над кім, шкадава́ць каго́, спагада́ць каму́

without pity — бязьлі́тасна, няшча́дна

2.

v.

шкадава́ць каго́, спачува́ць, спагада́ць каму́

- for pity’s sake

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́рвацьI

1. usreißen* vt, herusreißen* vt; entrißen* vt (у каго-н D); zehen* vt (зуб);

2. перан. (дамагчыся чаго-н.) erzwngen* vt, bzwingen* vt;

вы́рваць прызна́нне ў каго н j-m ein Geständnis bzwingen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ufbürden vt высок. узва́льваць;

j-m etw. ~ узвалі́ць на каго́-н. што-н.;

j-m Stuern ~ абкла́сці каго́-н. пада́ткамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

erprssen vt (bei D) вымага́ць, шантажы́раваць, дамага́цца (у каго-н. чаго-н.);

j-m Tränen ~ даво́дзіць каго́-н. да слёз

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gängelband n -(e)s, -bänder падця́жкі (для дзіцяці);

j-n am ~ führen вадзі́ць каго́-н. на по́вадзе, апекава́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mlken* vt даі́ць;

frisch gemlkene Milch сырадо́й;

j-n (tüchtig) ~ разм.о́бра) даі́ць каго́-н., выманта́чваць гро́шы ў каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

umspnnen* vt

1) абвіва́ць [аплята́ць] павуці́най

2) перан. аблы́тваць, ашу́кваць;

j-n mit Lügen ~ аблы́таць каго́-н. хлуснёй, абылга́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überfllen* II vt

1) напада́ць (на каго-н.), атакава́ць (каго-н.)

2) заспе́ць (знянацку)

3) нечака́на з’яві́цца (напр. пра гасцей)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zschieben* vt

1) засо́ўваць (скрынку)

2) (D) зва́льваць (на каго-н.);

j-m ine Schuld ~ звалі́ць віну́ на каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)