Verbum

náchstellen

1. vt

1) рэгулява́ць; адсо́ўваць, пераво́дзіць наза́д;

éine Uhr ~ пераво́дзіць гадзі́ннік наза́д

2) (D) лічы́ць го́ршым (каго-н., што-н. у параўнанні з кім-н., чым-н. іншым), лічы́ць менш дасто́йным [ва́ртым] (каго-н. у параўнанні з кім-н.)

2. vi (D) падпільно́ўваць, прасле́даваць (каго-н.);

éinem Mädchen ~ разм. прасле́даваць дзяўчы́ну

bekánnt a знаёмы, вядо́мы;

~ máchen (mit D) знаёміць (з кім-н, з чым-н.);

sich ~ máchen атрыма́ць ро́згалас;

~ gében* vt абвяшча́ць, аб’яўля́ць, апубліко́ўваць; паведамля́ць

beschützen vt (vor D, gegen A)

1) абараня́ць, аберага́ць, барані́ць (ад каго-н., ад чаго-н.)

2) апекава́цца (над кім-н., над чым-н.)

nácheifern vi (j-m in D) спабо́рнічаць (з кім-н. у чым-н.); (in D) браць пры́клад (у чым-н.), раўня́цца (на каго-н.)

táuschen vt, vi мяня́ць, абме́ньваць (gegen A – што-н. на што-н.) мяня́цца (з кім-н., чым-н. – mit D);

Blícke ~ абме́ньвацца по́зіркамі; перагляну́цца

überwä́ltigen vt

1) (пера)адо́льваць, браць верх (над кім-н.)

2) адо́лець (пра сон, зморанасць); авало́даць, ахапі́ць (пра пачуцці)

3) узру́шваць, хвалява́ць (пра відовішча)

verréchnen

1. vt

1) зрабі́ць разлі́к, разлі́чваць

2) (j-m) разлічы́цца (за што-н., з кім-н.)

2. ~, sich аблічы́цца, пралічы́цца, памылі́цца ў разлі́ках

verzwéifeln vi (h, s) (an D) тра́ціць надзе́ю (на што-н.), быць у ро́спачы [адча́і] (ад чаго-н.); глыбо́ка расчаро́ўвацца (у кім-н., чым-н.)

Zorn m -(e)s гнеў, лю́тасць, злосць, раз’ю́шанасць;

séinen ~ an j-m áuslassen* сарва́ць свой гнеў на кім-н.;

in ~ geráten* раззлава́цца, разлютава́цца, раз’ю́шыцца