walnut

[ˈwɔlnʌt]

n.

1) грэ́цкі арэ́х (плод)

2) арэ́х -у m. (дрэ́ва або́ матэрыя́л)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

са́льда н. бухг., эк. Sldo m -s, -den або -s; Sldobetrag m -(e)s, -träge; Rchnungsabschluss m -es, -schlüsse;

адмо́ўнае са́льда Hbensaldo m, Kredtsaldo m, Passvsaldo m;

акты́ўнае са́льда, стано́ўчае са́льда Aktvsaldo m, Sllsaldo m;

са́льда гандлёвага бала́нсу Hndelsbilanzsaldo m;

выво́дзіць са́льда Rchnung usgleichen*, Sldo zehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

dissent

[dɪˈsent]

1.

v.i.

1) разыхо́дзіцца ў пагля́дах, не пагаджа́цца

2) не падпарадко́ўвацца пра́вілам паліты́чнага ла́ду або́ рэлі́гіі

2.

n.

1) разыхо́джаньні ў пагля́дах, нязго́да f.

2) адмо́ва паліты́чнага ла́ду або́ рэлі́гіі; дысыдэ́нцтва n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

male

[meɪl]

1.

n.

1) мужчы́на -ы m. або́ хлапе́ц -ца́ m.

2) саме́ц -ца́ m.

3) тычы́нкавая расьліна

2.

adj.

мужчы́нскі

male beast — саме́ц

male bee — тру́цень

male fern — мужчы́нская або́ тычы́нкавая па́параць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

abbacy

[ˈæbəsi]

n., pl. -cies

1) аба́цтва, ігу́менства n

2) раён або́ грамада́, кірава́ная аба́там

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

abnormality

[,æbnɔrˈmæləti]

n., pl. -ties

1) ненарма́льнасьць, анама́льнасьць; нязвы́чнасьць f.

2) нязвы́чная рэч або́ здарэ́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

baldhead

[ˈbɔldhed]

n.

1) лы́сы чалаве́к

2) пту́шка або жывёліна зь бе́лай пля́май на галаве́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

billon

[ˈbɪlən]

n.

1) білён -у m., залаты́ або́ срэ́бны сплаў

2) манэ́та зь білёну

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

blow in

Sl.

а) нечака́на прые́хаць, зьяві́цца або́ заско́чыць да каго́

б) марнатра́віць гро́шы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bribe

[braɪb]

1.

n.

ха́бар, по́дкуп -у m.

2.

v.t.

падкупля́ць; дава́ць або́ прапанава́ць ха́бар

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)