Verbum

béibringen* vt

1) прыво́дзіць (доказы)

2) навуча́ць (чаму-н.);

j-m Fértigkeiten ~ прывіва́ць каму́-н. на́выкі; растлума́чваць

3) прычыня́ць (страту)

Dach n -es, Dächer

1) дах, страха́

2) прыту́лак, прыста́нішча;

j-n únter ~ und Fach bríngen* даць каму́-н. прыту́лак [прыста́нішча]

gründlich

1. a грунто́ўны, трыва́лы

2. adv грунто́ўна, мо́цна;

j-m ~ die Méinung ságen сказа́ць каму́-н. пра́ўду ў во́чы

grüßen vt віта́ць (каго-н.), віта́цца, здаро́ўкацца (з кім-н.); кла́няцца (каму-н.);

er lässt Sie ~ ён шле Вам пакло́н

heráblassen*

1. vt

1) спуска́ць

2) уступа́ць (у цане)

2. ~, sich рабі́ць ла́ску (каму-н.), ста́віцца пабла́жліва (да каго-н.)

Mítleid n -(e)s спачува́нне, жаль;

~ mit j-m háben спачува́ць каму́-н., шкадава́ць каго́-н., злі́тавацца над кім-н.

moníeren vt

1) нага́дваць каму́-н. (пра што-н.), выка́зваць незадавальне́нне, ука́зваць на памы́лку

2) камерц. заяўля́ць рэклама́цыю (на тавар)

plágen vt

1. му́чыць, тамі́ць; назаля́ць (каму-н.);

◊

den plagt der Téufel разм. яго́ нячы́сты спакусі́ў [падбі́ў, падаткну́ў]

2. ~, sich му́чыцца, тамі́цца

schütteln

1. vt

1) трэ́сці, хіста́ць;

j-m die Hand ~ трэ́сці каму́-н. руку́

2) страсяну́ць

2. ~, sich здрыгану́цца; абтрэ́свацца

Tódesstoß m -es, -stöße смяро́тны ўдар;

j-m den ~ versétzen [gében*] нане́сці каму́-н. смяро́тны ўдар; разм. дабі́ць каго́-н.