сусе́дства н. Náchbarschaft f -;

які́ знахо́дзіцца ў сусе́дстве nächstliegend;

жыць па сусе́дстве in der Náchbarschaft [in der Nähe] wóhnen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

АБСЕ (Арганізацыя па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе) Organisation für Sicherheit und Zusammenarbeit in Europa (OSZE)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

per prp (a) на, па;

~ Éisenbahn чыгу́нкай;

~ Post па по́шце;

~ érsten Jánuar да пе́ршага сту́дзеня;

~ Stück за кава́лак;

~ Kásse гато́ўкай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vórschub m -(e)s -schübe

1) рух напе́рад; пада́ча (на станку)

2) дапамо́га, садзе́йнічанне;

~ léisten (D) (па)спрыя́ць, (па)садзе́йнічаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

паспява́ць

1. (у вучобе) mítkommen* vi (s), voránkommen* vi (s); Fórtschritte máchen;

паспява́ць па ўсіх прадме́тах in állen Fächern mítkommen*;

дрэ́нна паспява́ць nicht mítkommen*;

не паспява́ць па заме́жнай мо́ве in der Frémdsprache schlecht sein;

2. гл. паспець II

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

languish

[ˈlæŋgwɪʃ]

v.i.

1) слабе́ць, млець; вя́нуць

2) со́хнуць, чэ́знуць; марне́ць

3) тужы́ць

She languished for home — Яна́ тужы́ла па до́ме

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

come down

а) зыхо́дзіць; зьяжджа́ць, зла́зіць

б) перадава́цца, перахо́дзіць з пакале́ньня ў пакале́ньне (па трады́цыі)

в) стра́ціць ра́нг, стано́вішча, гро́шы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

over head and ears

а) з галаво́ю ў вадзе́

б) па са́мыя ву́шы, ве́льмі глыбо́ка, мо́цна (напр. закаха́ны, у даўго́х)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

permeate

[ˈpɜ:rmieɪt]

v.

1) распаўсю́джвацца, разыхо́дзіцца; прамо́чваць

Smoke permeated the house — Дым разыйшо́ўся па ўсёй ха́це

2) праніка́ць, прахо́дзіць праз што

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

circular

[ˈsɜ:rkjələr]

1.

adj.

1) кру́глы

2) кругавы́, які́ ру́хаецца па ко́ле

3) цыркуля́рны

4) акружны́

2.

n.

цыркуля́р -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)