Gléiche sub

1) m, f -n, -n раўня́

2) n:

ein ~s tun* рабі́ць то́е ж са́мае

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

múnkeln vi разм.

1) шапта́цца, перашэ́птвацца, распаўсю́джваць чу́ткі

2) рабі́ць змо́ву, інтрыгава́ць;

man múnkelt пагаво́рваюць, хо́дзяць чу́ткі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Órdner m -s, -

1) распара́дчык, дзяжу́рны (у класе)

2) камп. па́пка;

éinen ~ áblegen рабі́ць [ствара́ць] па́пку для фа́йлаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schlússfolgerung f -, -en высно́ва, вы́вад, заключэ́нне, вы́нік;

die ~ aus etw. (D) zíehen* рабі́ць высно́ву з чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

strámmen

1. vt сця́гваць; наця́гваць

2. vi

1) абця́гваць

2) рэ́заць, ці́снуць (пра цесную вопратку; рабіць балюча)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tabú a (ужыв. як частка прэдыката) забаро́нены, недакрана́льны;

das ist ihm ~ ён не ма́е пра́ва рабі́ць гэ́та [каза́ць пра гэ́та]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

спрабава́ць

1. (рабіць намаганне) versúchen vt, probíeren vt;

2. (правяраць якасць) (áus)probíeren vt, versúchen vt, tésten vt;

3. (каштаваць на смак) kósten vt, verkósten vt, schmécken vt;

4. (зведаць) erlében vt, erfáhren* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стано́ўчы

1. pósitiv; bestímmt, entschíeden;

стано́ўчы адка́з pósitive [bejáhende, zúsagende] Ántwort;

рабі́ць стано́ўчы ўплыў sich pósitiv áuswirken;

у стано́ўчым сэ́нсе im pósitiven Sinne;

2. матэм., фіз. pósitiv, Plus-;

стано́ўчая велічыня́ pósitive Größe;

стано́ўчая электры́чнасць pósitive Elektrizität

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

set out

а) выруша́ць, падава́цца (у даро́гу)

б) выстаўля́ць напака́з або́ на про́даж

в) садзі́ць

г) плянава́ць, мані́цца, мець наме́р (рабі́ць)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

jag

[dʒæg]

1.

n.

во́стры вы́ступ (ска́лы); нарэ́з, надрэ́з -у m.

2.

v.t.

1) рабі́ць нарэ́зы, засе́чкі

2) ірва́ць або́ рэ́заць няро́ўна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)