Vrgehen n -s

1) спо́саб дзе́яння

2) вайск. прасо́ўванне, наступле́нне;

im ~ bliben* праця́гваць прасо́ўванне [рух напе́рад]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dealing

[ˈdi:lɪŋ]

n.

1) спо́саб дзе́яньня, ста́ўленьне n., падыхо́д -у m. (да і́ншых)

fair dealing — справядлі́вае захава́ньне

2) раздава́ньне ка́ртаў

- dealings

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nomadic

[noʊˈmædɪk]

adj.

качавы́, качэ́ўны, качэ́ўніцкі (пра лад, пле́мя, ю́рту), вандро́ўны, вандро́ўніцкі

nomadic way of life — вандро́ўны спо́саб жыцьця́, качэ́ўніцтва n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Art f -, -en

1) род, від, гату́нак; паро́да;

nuer [lter] ~ но́вага [старо́га] узо́ру

2) спо́саб, мане́ра;

auf dese ~ (und Wise) такі́м спо́сабам;

in siner ~ па-сво́йму;

die ~ und Wise спо́саб дзе́яння;

auf igene ~ па-сво́йму

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

device

[dɪˈvaɪs]

n.

1) плян, спо́сабm., шту́чка f.

2) апара́т -у m.; прыстасава́ньне, сна́дзіва n., прыла́да f.

3) эмбле́ма f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Stil II m -(e)s, -e стыль (спосаб летазлічэння);

der Kalnder nuen [lten] ~s калянда́р но́вага [старо́га] сты́лю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

policy

I [ˈpɑ:ləsi]

n., pl. -cies

1) палі́тыка f., спо́саб кірава́ньня, паліты́чны курс

2) практы́чная му́драсьць, разва́жнасьць f.

II [ˈpɑ:ləsi]

n., pl. -cies

страхавы́ по́ліс

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сакрэ́тны

1. gehim; vertrulich (канфідэнцыяльны);

сакрэ́тны дакуме́нт Gehimdokument n -(e)s, -e;

2. (патайны, з сакрэтам) Gehim-;

сакрэ́тны замо́к Gehimschloss n -es, -schlösser;

сакрэ́тны спо́саб вытво́рчасці Gehimverfahren n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Verhlten n -s

1) паво́дзіны, спо́саб дзе́яння

2) (zu D) ста́ўленне, адно́сіны (да каго-н., да чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

expedient

[ɪkˈspi:diənt]

1.

adj.

1) мэтазго́дны, дамэ́тны, спра́ўны; адпаве́дны абста́вінам, выго́дны

2) своекары́сьлівы

2.

n.

спо́сабm., сро́дак -ку m. (для асягне́ньня мэ́ты)

political expedients — паліты́чныя хі́трыкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)