няго́дны разм.

1. (пра чалавека) geméin, níederträchtig;

2. (непрыдатны) úntauglich;

няго́дны да ўжыва́ння únbenutzbar; únbrauchbar; úngenießbar (пра страву);

няго́дны да піцця́ nicht trínkbar;

няго́дны да вайско́вай слу́жбы díenstuntauglich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

disruption

[dɪsˈrʌpʃən]

n.

1) разры́ў -ву m.

2) парушэ́ньне n., абры́ў -ву m., спыне́ньне n.

a disruption of telephone service during the storm — разры́ў тэлефо́ннай слу́жбы ў ча́се навальні́цы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прахо́джанне н. Dúrchgang m -(e)s, Dúrchgehen n -s, Pássieren n -s; Dúrchmarsch m -(e)s;

час прахо́джання цягніко́ў [паяздо́ў] die Fáhrzeiten der Züge;

прахо́джанне слу́жбы вайск. Ábleisten der Díenstzeit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

disband

[dɪsˈbænd]

1.

v.t.

1) разьвя́зваць (арганіза́цыю), распуска́ць

2) расфармо́ўваць, звальня́ць з вайско́вае слу́жбы, дэмабілізава́ць

2.

v.i.

разьвяза́цца, расфармо́ўвацца, распуска́цца

The musical group disbanded — Музы́чная гру́па распа́лася

3.

v.t.

расфармо́ўваць, звальня́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

звальне́нне н. Entlássung f -, -en, Kündigung f -, -en;

звальне́нне ў адста́ўку вайск. Verábschiedung f -, -en; Versétzung in den Rúhestand;

звальне́нне ад паса́ды Ámtsenthebung f -, -en;

звальне́нне ад слу́жбы Díenstentlassung f, Díenstenthebung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

quittíeren vt, vi (über A) распі́свацца ў атрыма́нні (чаго-н.);

den Dienst ~ звальня́цца са слу́жбы;

sein Amt ~ пайсці́ з паса́ды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

in residence

а) які́ жыве́ на ме́сцы

The owner of the house is not in residence — Ула́сьнік дома не жыве́ ў гэ́тым до́ме

б) які́ жыве́ на ме́сцы слу́жбы

в) які́ жыве́ ў інтэрна́це (пра ву́чня, студэ́нта)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áusreißen*

1. vt вырыва́ць, выдзіра́ць

2. vi (s)

1) уцяка́ць

2) вайск., разм. ухіля́цца ад слу́жбы; дэзерці́раваць; адарва́цца ад праці́ўніка (тс. спарт.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

слу́жба ж.

1. Díenst m -es; Amt n -es (пасада); Díenststelle f -, -n, Büró n -s, -s (месца службы);

дзяржа́ўная слу́жба Stáatsdienst m -es;

вайско́вая слу́жба Wéhrdienst m, Militärdienst m;

быць на вайско́вай слу́жбе bei der Armée [beim Militär] sein;

прыда́тны да слу́жбы вайск. wéhrdiensttauglich, díensttauglich;

узя́ць на слу́жбу ánstellen vt, in Dienst néhmen*; engagíeren [ãgɑ´ʒi:-] vt;

паступі́ць на слу́жбу in (den) Dienst tréten* (да каго-н. bei D); éine Stélle ánnehmen* [ántreten*];

быць на слу́жбе im Dienst sein;

не́сці слу́жбу den Dienst verséhen*;

пайсці́ са слу́жбы den Dienst quittíeren; ábdanken vi;

2. (сфера працы, установа):

слу́жба інфарма́цыі Informatiónsdienst m, Informatiónsstelle f;

даро́жная слу́жба Stráßendienst m;

слу́жба забеспячэ́ння вайск. Versórgungsdienst m;

слу́жба су́вязі Post- und Férnmeldedienst m; вайск. Náchrichtenwesen n -s;

3. царк. Góttesdienst m; Mésse f -, -n (у католікаў);

саслужы́ць каму-н. слу́жбу j-m (D) éinen Dienst erwéisen* [léisten];

паста́віць што-н. на слу́жбу etw. díenstbar máchen, etwas in (den) Dienst stéllen;

паво́дле абавя́зку слу́жбы díenstlich;

◊

я прашу́ цябе́ не ў слу́жбу, а ў дру́жбу! ich bítte dich um éinen Fréundschaftsdienst

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

táuglich a прыда́тны, зда́тны (zu D – да чаго-н., для чаго-н., на што-н.);

~ sein быць прыго́дным [прыда́тным];

bedíngt [beschränkt] ~ вайск. абмежава́на прыго́дны (да вайсковай службы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)