кут м.

1. Écke f -, -n, Wínkel m -s, -;

у куце́ in der Écke, im Wínkel;

2. (памяшканне) Wínkel m, Schláfstelle f;

мець свой кут sein Plätzchen háben, sein Heim háben;

чырво́ны кут (у хаце) уст. Zímmerwinkel, wo die Héiligenbilder hängen, Hérrgottswinkel m;

ро́дны кут Héimatort m -es, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

country

[ˈkʌntri]

1.

n., pl. -tries

1) краі́на f., край -ю m.; ба́цькаўшчына f.

2) мясцо́васьць f., раён -у m., вако́ліца f.

3) се́льскі раён, вёска f.

in the country — на вёсцы

2.

adj.

1) вяско́вы, селавы́

country food — вяско́вая е́жа

2) ро́дны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

склон м. грам. Kásus m -, -, Fall m -s, Fälle;

кірава́ць склонам éinen Kásus regíeren;

назо́ўны склон Nóminativ [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];

ро́дны склон Génitiv [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];

дава́льны склон Dátiv [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];

вінава́льны склон Ákkusativ [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];

ме́сны склон Lókativ [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];

ужыва́нне склонаў Kásusgebrauch m -(e)s;

уско́сны склон ábhängiger Kásus

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Brúder m -s, Brüder

1) брат;

ein léiblicher ~ ро́дны брат, сабра́т

2) аднаду́мца, папле́чнік

3):

~ Hítzig гара́чы чалаве́к;

~ Léichtfuß легкаду́мны чалаве́к;

násser ~ жарт. сабутэ́льнік;

wármer ~ разм. гомасексуалі́ст;

◊

gléiche Brüder, gléiche Káppen ≅ адзі́н друго́га ва́рты, або́е рабо́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

брат м. Brúder m -s, Brüder;

ро́дны брат der léibliche Brúder;

стрые́чны [дваю́радны] брат Cousin [ku´zɛ̃:] m -s, -s, Vétter m -s, -n;

зво́дны брат Stíefbruder m;

брат і сястра́, браты і сёстры (у сям’і) Geschwíster pl;

2. (зварот) Brúderherz, mein Líeber;

3.:

браты па збро́і Wáffenbrüder pl;

свой брат разм. Freund m -(e)s, -е, Genósse m -n, -n, Gesínnungsgenosse m;

на брата разм. pro Persón; pro Náse (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

full

I [fʊl]

1.

adj.

1) по́ўны; цэ́лы

a full cup — по́ўны ку́бак

He ran a full mile — Ён бег цэ́лую мі́лю

2) сы́ты, пад’е́ўшы

3) (пра бра́та, сястру́) ро́дны

4) кру́глы

a full face — по́ўны, кру́глы твар

5) шыро́кі

a full skirt — шыро́кая спадні́ца

6) по́ўны; мо́цны

a full voice — мо́цны, гу́чны го́лас

2.

adv.

1) цалко́м; зусі́м по́ўна

2) якра́з, про́ста

The ball hit him full on the nose — Мяч уда́рыў яго́ про́ста ў нос

3) ве́льмі, на́дта

full well — ве́льмі до́бра

full of —

а) напо́ўнены, по́ўны

б) заня́ты

He is full of his own affairs — У яго́ по́ўна сваі́х спра́ваў

II [fʊl]

v.t.

валя́ць (сукно́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)