кроў ж. Blut n -(e)s;
прылі́ў крыві́ Blútandrang m -(e)s;
адлі́ў крыві́ Blútleere f -;
кансервава́ная кроў мед. Blútkonserven [-vən] pl;
вялі́кая стра́та крыві́ hóher Blútverlust;
узя́ць кроў мед. éine Blútprobe néhmen*;
сцяка́ць крывёю verblúten vi;
пуска́ць кроў zur Áder lássen*;
во́чы, налі́тыя крывёю blútunterlaufene Áugen;
◊
збіць каго-н да крыві́ j-n blútig schlágen*;
гэ́та ў яго́ ў крыві́ das liegt [steckt, sitzt] ihm im Blut;
кроў з малако́м (пра добры выгляд) wie Milch und Blut, wie das blühende Lében;
сэ́рца крывёю абліва́ецца разм. da blútet éinem das Herz;
увайсці́ ў плоць і кроў in Fleisch und Blut übergehen*;
псава́ць каму-н. кроў разм. j-m die Láune verdérben*;
кроў уда́рыла яму́ ў галаву́ das Blut schoss ihm in den Kopf;
кроў сты́(г)не (ад жа́ху) das Blut stockt [erstárrt] in den Ádern;
у ім кроў кіпі́ць ihm kocht das Blut in den Ádern;
кроў з но́су kóste es, was es wólle
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
blood
[blʌd]
1.
n.
1) кроў, крыві́ f.
2) род -у m., радня́ f., свая́цтва, пахо́джаньне n.
my own flesh and blood — мая́ ро́дная кроў і ко́стка
it runs in his blood — Гэ́та ў яго́ ў крыві́
3) забо́йства, кровапралі́цьце n.
4) высо́кае радасло́ўе
a prince of the blood — князь з карале́ўскага ро́ду
5) паро́дзістасьць f., до́брая паро́да; ра́са f.
full blood — конь чы́стае паро́ды, паро́дзісты конь
2.
v.t.
1) прывуча́ць паляўні́чых саба́к да крыві́
2) право́дзіць баяво́е хрышчэ́ньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bloodless
[ˈblʌdles]
adj.
1) бяскро́ўны; бляды́
a bloodless victory — перамо́га без праліцьця́ крыві́
2) без энэ́ргіі, вя́лы, без жыцьця́
3) бязду́шны, хало́дны; нячу́лы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Blut n -es
1) кро́ў;
◊
das ~ strömt zum Hérzen сэ́рца абліва́ецца крывёю;
das liegt [steckt] ihm im ~ гэ́та ў яго́ ў крыві́;
bis aufs ~ kämpfen бязлі́тасна змага́цца
2) кроў, паро́да, пахо́джанне;
die Bánde des ~es ву́зы крыві́ [радства́ сваяцтва́];
~ vom ~ und Fleisch vom Fléische кроў ад крыві́ і плоць ад пло́ці;
er hat díckes ~ у яго́ ця́жкі хара́ктар;
káltes ~ bewáhren спако́йна трыма́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
flux
[flʌks]
1.
n.
1) цячэ́ньне n.
2) прыплы́ў -ву m. (мо́ра)
3) безупы́нныя зьме́ны
in a state of flux — у ста́не безупы́нных зьме́наў
4) Med. паталягі́чнае сплыва́ньне (крыві́)
5) Metallurgy пла́вень -ўня m., флюс -у m.
2.
v.t.
выкліка́ць сплыва́ньне (крыві́); ачышча́ць, прачышча́ць
3.
v.i.
1) сплаўля́цца
2) выплыва́ць, выцяка́ць, плы́сьці; зьмяня́цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gout
[gaʊt]
n.
1) пада́гра f.
2) кро́пля f.; пы́рска f.; згу́стак -ку m.
gouts of blood — згу́сткі крыві́
3) захво́рваньне на сьцёблах пшані́цы й ячме́ню
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
congestion
[kənˈdʒestʃən]
n.
1) перапо́ўненасьць, перанасе́ленасьць f.
2) перагру́жанасьць f., зато́р -у m. (ву́лічнага ру́ху)
3) Med. закупо́рка f., засто́й -ю m.
venous congestion — згушчэ́ньне крыві́ ў ве́нах
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
заражэ́нне н. Infektión f -, -en, Ánsteckung f -, -en; Verséuchung f -, -en; хім. Vergíftung f -, -en;
радыеакты́ўнае заражэ́нне Aktivíerung [-´vi:-] f -, -en; radioaktíve [-və] Verséuchung (забруджанне);
небяспе́чнасць заражэ́ння Ánsteckungsgefahr f -, Infektiónsgefahr f -;
заражэ́нне крыві́ Blútvergiftung f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
tríefen* vi (s)
1) ка́паць, струме́ніцца
2) (h) быць зусі́м мо́крым;
vor Nässe ~ прамо́кнуць наскро́зь;
séine Hände ~ von Blut яго́ ру́кі ў крыві́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kin
[kɪn]
1.
n.
1) род -у m.; сям’я́ f., ро́дныя, pl. of ро́дны -ага m., ро́дная f.
2) ро́дныя, сваякі́ (па крыві́ ці праз жані́мства); радня́ f.
2.
adj.
ро́дны, свая́цкі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)